Sprawę dobrze obrazuje poniższy filmik:

Ogólnopolskie Towarzystwo Ochrony Ptaków, razem z innymi organizacjami ekologicznymi, apeluje do Komisji Europejskiej o przedstawienie wniosku legislacyjnego uwzględniającego problem pośrednich zmian w użytkowaniu gruntów (ILUC) przez zezwolenie jedynie na te biopaliwa, które są lepsze dla klimatu niż paliwa kopalne. W ramach tej międzynarodowej kampanii pod nazwą „Powiedz STOP złym biopaliwom” zbierane są podpisy pod petycją dotyczącą ograniczenia stosowania biopaliw, które mają negatywny bilans emisji CO2. Komisja Europejska przedstawi plany dotyczące rozwoju rynku biopaliw w lipcu.

Raport przedstawiony przez niezależny Instytut Europejskiej Polityki Ochrony Środowiska (IEEP) stwierdza, że do roku 2020 stosowanie biopaliw w transporcie spowoduje emisję między 81% a 167% więcej gazów cieplarnianych niż paliwa kopalne. Pociągnie to za sobą również przekształcenie w nowe pola uprawne lasów, łąk i torfowisk zajmujących obszar dwukrotnie większy niż Belgia. Wyniki raportu zostały oparte na planach poszczególnych państw członkowskich UE dot. zwiększenia wykorzystania biopaliw. Zmiana w użytkowaniu gruntów na taką skalę przyczyni się do uwolnienia ogromnych ilości CO2, co stworzy większe zagrożenie dla klimatu niż produkcja tej samej ilości energii w oparciu o spalanie paliw kopalnych.

Zgodnie z dyrektywą RED, do roku 2020 wszystkie państwa członkowskie UE są zobowiązane do zaspokajania 10% energii w transporcie drogowym ze źródeł odnawialnych, w tym ze spalania biopaliw. Kiedy istniejące użytki rolne są zagospodarowywane pod uprawę roślin energetycznych, produkcja rolna na inne cele musi zostać przesunięta w inne miejsca, aby zaspokoić wciąż rosnące zapotrzebowanie na żywność. Takie przesunięcie odbywa się często kosztem lasów, użytków zielonych, torfowisk i innych ekosystemów magazynujących duże ilości węgla organicznego.

W konsekwencji, przyczynia się to do znacznego wzrostu emisji gazów cieplarnianych z gleby i usuniętej roślinności.

Kampanię „Powiedz STOP złym biopaliwom” przygotowały organizacje:

BirdLife Europe

Client Earth

European Environmental Bureau

Friends of the Earth Europe

Transport & Environment

–

Dyrektywa RED – dyrektywa 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych. Zgodnie z nią do 2020 roku wszystkie państwa członkowskie UE są zobowiązane do zaspokajania 10% energii w transporcie drogowym ze źródeł odnawialnych, w tym ze spalania biopaliw.

ILUC – indirect land use change, czyli pośrednie zmiany w użytkowaniu gruntów wynikające z rozwoju upraw na potrzeby produkcji biopaliw.

Gdzieniegdzie słychać jednak głosy oburzenia, jakoby robiono z igły widły. Niesłusznie. Nawet wydawałoby się minimalne złe praktyki wielkich korporacji, należy napiętnować. A Greenpeace do rzeczy podszedł ponadto z humorem.

„SZOK! Wczoraj Ken ujawnił kulisy swojego rozstania z Barbie. W oświadczeniu Kena czytamy – Nie spotykam się z laskami, które rżną lasy!. Koniecznie okaż mu swoje wsparcie na greenpeace.pl/ken” – czytamy w oświadczeniu GP dla mediów. Trzeba przyznać, że akcja jest bardzo pomysłowa. Gorąco ją popieramy. Cały świat zna lalki Barbie. Dzięki pomysłowi GP cały świat usłyszy teraz o tym w jakie pudełka firma Mattel pakuje swoje zabawki.

Tanie, jednorazowe pudełka, w których mieszka Barbie pochodzą od koncernu Asia Pulp and Paper (APP), który by produkować papier rżnie lasy deszczowe i osusza torfowiska w Indonezji. Te działania to katastrofa dla klimatu, rdzennych społeczności, zagrożonych gatunków, takich jak np. tygrys sumatrzański…

„Bezpowrotnie tracimy bezcenne lasy deszczowe i siedliska zwierząt – wszystko po to, by Barbie mogła się owinąć w tanie, jednorazowe opakowanie. Mattel musi położyć kres uzależnieniu Barbie od niszczenia lasów naturalnych i natychmiast przestać używać produktów APP” piszą działacze Greenpeace. A my wraz z nimi zachęcamy: Dołącz do Kena i wyślij wiadomość do firmy Mattel.

W zeszłym roku w podobnej akcji, udało się przekonaćNestlé, by usunęło z łańcucha swoich dostawców firmy prowadzące rabunkową gospodarkę leśną. To pokazuje, że RAZEM mamy wielką siłę.

- każde 5 kg makulatury – 1 sadzonka.

-każda sztuka średniego sprzętu elektrycznego (żelazko, telewizor, monitor itd.) – 1 sadzonka

- za każde 3 telefony komórkowe – 1 sadzonka.

Obchody Światowego Dnia Ziemi, które co roku odbywają się 22 kwietnia, w 2011 roku obchodzone były jednak podczas Międzynarodowego Roku Lasów, ogłoszonego przez Organizację Narodów Zjednoczonych. Tematem wiodącym było hasło  „las całkiem blisko nas”.

Zaczynamy od cech ogólnych każdej dobrej skrzynki lęgowej. Warto wiedzieć, czego się trzymać podczas budowy, aby nasza skrzynka była wygodna i służyła ptakom jak najdłużej. Zwróćmy zatem uwagę, aby budka lęgowa:

-         umożliwiała we czyszczenie po każdym sezonie lęgowym

-         miała odpowiednie wymiary, średnica otworu wlotowego powinna być dopasowana do wielkości przyszłego gospodarza

-         miała otwór wlotowy możliwie najdalej od dna skrzynki

-         była pozbawiona ostrych elementów, wystające gwoździe w środku są niedopuszczalne

-         deski do jej zbudowania, powinny być nieheblowane, im grubsze tym lepsze (np. 2,5 cm), nasza budka ma imitować naturalną dziuple w drzewie

-         nie była malowana środkami konserwacji drewna, które mogą zagrażać zdrowiu piskląt i ptaków

-         nie była wyposażona w patyczek przy otworze wlotowym, który na pewno nie będzie pomocny dla gospodarza za to może stanowić wygodne podparcie dla drapieżnika

-         przednia jej ścianka powinna mieć podwójną grubość, co zapewnia dodatkową izolację cieplną

Podajemy przykładowe wymiary budek lęgowych, dla poszczególnych gatunków:

–

Skrzynki należy wieszać do połowy marca. A dla gatunków przylatujących późno np. muchołówki możemy zawieszać budki jeszcze do połowy kwietnia. Wywieszanie skrzynek w późniejszym terminie jest o wiele mniej skuteczne.

Zasady wieszania:

-         nie należy wieszać zbyt gęsto, większość dziuplaków to ptaki terytorialne. W przydomowym ogrodzie 2-3 budki to już maksimum

-         Jeśli wykonamy otwory wlotowe o średnicy 3,3 cm nie będą ja mogły zająć szpaki

-         skrzynki wieszamy otworem na wschód lub południowy wschód.

-         cała konstrukcja musi być stabilnie zamocowana np. na drzewie.

-         optymalna wysokość wieszania to około 4 metry nad ziemią. Jeśli mają to być domki dla sikor do wieszamy je na wysokości od 1 do 2 metrów.

-         lepiej przechylić nieznacznie przednią ściankę do przodu. Budki przechylone do tyłu są niechętnie zasiedlane przez ptaki.

-         wybieramy miejsca lekko zacienione.

-         budki nie zasiedlone przez dwa kolejne sezony należy przewiesić w inne miejsce.

–

Tutaj możecie zobaczyć „Galerię Dziuplaków” – ptaki między innymi takich gatunków mogą zagościć w zrobionych przez was budkach

–

Poniżej przedstawiamy graficzną instrukcję budowy skrzynki lęgowej:

Na zdjęciach opublikowanych w serwisie http://www.seaturtle.org widać niepożądaną treść żołądków żółwi zielonych. Te morskie giganty (pancerz osiąga nawet do 1,5 metra długości, a waga do pół tony) żywią się głównie roślinami, ale także i meduzami. Tych ostatnich żółwie nie są jednak w stanie odróżnić od dryfujących w morzu… torebek plastikowych. Podobnie rzecz się ma z innego rodzaju śmieciami, które w wodzie wyglądają jak smakowite kąski.

Z badań przeprowadzonych przez organizację „Turtle Tidings”, działającej w sieci jako http://www.seaturtle.org wynika, że ponad trzy-czwarte żółwi zielonych omyłkowo żywi się plastikiem. A problem nie dotyczy jedynie żółwi. Śmiercionośne śmieci znajdowane są także w brzuchach innych morskich stworzeń – nie wykluczając waleni i ptaków.

fot.Victoria González Carman, Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivative Works 3.0 License

Projektantem i wykonawcą nowej trasy jest Budimex. Obwodnica, omijająca najcenniejsze tereny Doliny Rospudy, ma składać się z dwóch zasadniczych części: 23-kilometrowego odcinka drogi głównej przyspieszonej od Augustowa i 13-kilometrowej ekspresówki do Suwałk. Łącznie nowy przebieg jest ponad dwa razy dłuższy, ale oprócz przyrodniczych są także i inne plusy tego rozwiązania. Nowy odcinek łączy obydwa miasta, co pozwoliło uniknąć skomplikowanej przebudowy szody między Suwałkami a Nowinką.

W sumie na nowej obwodnicy powstaną 33 mosty i 15 wiaduktów oraz co bardzo istotne ponad 30 przejść i przepustów dla zwierząt. Wszystko pięknie, tylko dlaczego nie można było tak od razu? Czy aby coś w Polsce dobrze funkcjonowało, za każdym trzeba będzie razem najpierw wywrócić do góry nogami cały dotychczasowy (nie)porządek?

Przypomnijmy, że niewłaściwe planowanie, kompletnie nie liczące się ani z przyrodą ani z obowiązującym prawem pochłonęło masę czasu i pieniędzy. A w tym przypadku największymi poszkodowanymi są mieszkańcy Augustowa, którzy jeszcze przez dwa lata będą się użerać z łańcuchem tirów sunących nieprzerwanie przez miasto. Ale wbrew panującemu w Augustowie przekonaniu, nie ekolodzy są temu winni.

fot. wikipedia

UWAGA WAŻNE: Prosimy nietoperzy nie dotykać i w żaden inny sposób nie wybudzać ze snu, bo niepotrzebne pobudki wychładzają ich ciała, co w konsekwencji może prowadzić nawet do śmierci takich osobników.

Gatunki nietoperzy, które prezentujemy na zdjęciach należą do bardziej odpornych. To one właśnie – w przeciwieństwie do miej odpornych kuzynów – często zimują w podobnych miejscach przedkładając je nad pozornie bezpieczniejsze kryjówki.

Zdjęcia wykonał Marcin Zegarek (fotograf oraz ekspert środowiskowy w zakresie ornitologii i chiropterologii – czyli nauki o nietoperzach)

Greenpeace: Organizacje pozarządowe oraz naukowcy, w  tym Pan, wskazują cenne przyrodniczo miejsca w Puszczy Białowieskiej, w  których nie powinno się prowadzić gospodarki leśnej, w tym wycinki drzew – czym są te miejsca i dlaczego są takie ważne?

prof. Tomasz Wesołowski: Problem z gospodarką leśną polega na tym, że eksploatuje się, niestety też te najstarsze drzewa. Gdy się usunie np. stuletnie drzewo to jego zastąpienie wymaga dalszych 100 lat, więc zmiany wprowadzane przez leśników trwają kilka pokoleń. Tego nie da się odtworzyć z roku na rok, jak np. zboże, które skoszone latem możemy mieć ponownie już w następnym roku. Tu trzeba czekać 100 lat. W Puszczy Białowieskiej wszystko, co ma 100 lat i więcej nie jest posadzone przez człowieka. I to jest najbardziej wyjątkowe, że w  środkowej Europie, w strefie umiarkowanej mamy duże fragmenty lasu, którego nikt nie sadził, nikt niczego nie zmieniał. O te fragmenty chodzi i je należy chronić. Niestety na w ramach gospodarki leśnej usuwa się także takie obszary.

G: Jakie inne, oprócz drzew, elementy ekosystemu są charakterystyczne dla tych miejsc?

RESZTĘ PRZECZYTACIE TUTAJ

Komisję do zbadania przyczyn wybuchu na platformie wiertniczej DeepWater Horizon powołał prezydent Barack Obama. Właśnie ujawniono część przygotowywanego raportu. Obraz jaki wyłania się z prac komisji jest przygnębiający. Problemy mają charakter „systemowy” i są wynikiem całego szeregu zaniechań, zaniedbań i naginania zasad bezpieczeństwa.

Tuż po katastrofie pisaliśmy: Przez lata wmawiano nam, że wydobywanie ropy na morzach i oceanach jest stuprocentowo bezpieczne. Okazuje się właśnie, że nie tylko prawdopodobieństwo wycieku jest duże, ale co gorsza, że takiego wycieku nie sposób powstrzymać. Dlatego prawem międzynarodowym należy zmusić koncerny paliwowe do zainstalowania dodatkowych systemów bezpieczeństwa na wszystkich platformach wiertniczych. I to bez względu na koszty. Jakkolwiek wysokie by one nie były. Bo strat w środowisku naturalnym nie zdołamy powetować.

Teraz okazuje się jasno, że bez zmian prawa oraz instytucji nadzorujących, nie można wykluczyć kolejnych niekontrolowanych wycieków ropy.

Badający sprawę śledczy ustalili już ponad wszelką wątpliwość, że awaria na platformie koncernu BP nie była po prostu nieszczęśliwym wypadkiem. W raporcie napisano: „Awaria była skutkiem całej serii błędów i niedopatrzeń ze  strony koncernów BP, Haliburton i Transocean, a także braku odpowiedniej kontroli ze strony władz”. Na DeepWater Horizon źle oceniano ryzyko wybuchu. Mało tego, ignorowano ostrzeżenia o możliwości zaistnienia wybuchu. Wreszcie źle przeprowadzano testy bezpieczeństwa.

Czy możemy być pewni, że do takiego szeregu uchybień dochodziło tylko na tej jednej platformie? Na pewno nie! Z olbrzymim prawdopodobieństwem możemy założyć, że cała reszta platform wiertniczych na świecie jest kontrolowana w podobny – karygodny – sposób. Dlaczego możemy mięć taką pewność? Raport komisji powołanej przez Obamę, wyraźnie wskazuje, że decyzje koncernów, które zwiększały poziom ryzyka, pozwalały na duże oszczędności kosztów wydobycia.

Tymczasem organy nadzorujące wydobycie ropy z dna morskiego nie dysponują ani wystarczającą liczbą przeszkolonych ekspertów, ani stosownymi środkami, ani odpowiednimi regulacjami prawnymi, aby skutecznie nadzorować ten proces.

Nie ma wątpliwości co do tego, że do katastrofy by nie doszło, gdyby zachłanni szefowie koncernów paliwowych i wydobywczych kierowali się przede wszystkim zasadami bezpieczeństwa. Tak jednak byłoby w świecie idealnym. W naszym świecie przynajmniej jednego możemy być pewni – ci ludzie nie zmienią swojego postępowania, dopóki się ich do tego nie zmusi.

Amerykańska Narodowa Służba Oceaniczna i Meteorologiczna (NOAA) ogłosiła, że dno morskie dotknięte wyciekiem przypomina podwodny cmentarz, pełen martwych lub właśnie umierających koralowców. Niestety można mieć pewność, że to nie jedyne stworzenia, które w dłuższej perspektywie za błąd ludzki zapłacą życiem. Wciąż bowiem nie wiadomo, co stało się z większością „uwolnionej” ropy.

Przypomnijmy, że do wycieku doszło w kwietniu tego roku, kiedy pożar na platformie wiertniczej DeepWater Horizon, należącej do koncernu BP, wywołał eksplozję, a ta uszkodziła ropociąg głęboko pod powierzchnią wody.

Prezentowane zdjęcia wykonała misja badawcza NOAA (Credit: Image courtesy of Lophelia II 2010 Expedition, NOAA-OER/BOEMRE.). Podajemy LINK.