Po stronie pozytywów:

1.

Nie ulega kwestii, że Jarosław Kaczyński lubi zwierzęta, przynajmniej te domowe. Od lat ma koty i do dziś pamięta imiona wszystkich dotychczasowych: Lulka, Imki, Filipa, Filipiny, Zuzi i Busia. Od jedenastu lat Prezesowi towarzyszy kot Alik, który zawdzięcza swojemu panu życie. Były premier znalazł go rannego, potrąconego przez auto na szosie koło Wyszogrodu, zawiózł do Warszawy, do kliniki dla zwierząt, a potem przygarnął.

Mimo, że Alik nie okazuje czułości swemu panu – drapie go, ostrzy na nim pazury, obraża się, wita, najpierw tupiąc z radości, a potem gryząc – to Jarosław Kaczyński ma do niego wielką słabość. Z tego co wiadomo, pozwala mu ponoć spać we własnym łóżku.

W tym kontekście nie dziwi, że w latach 90. dzisiejszy lider PiS głosował za przyjęciem pierwszej w Polsce ustawy mocującej w przepisach prawa zwierząt. Duży plus.

2.

Prezes PiS nie ma samochodu, a to jak wiadomo postawa bardzo pro-środowiskowa. Co prawda można mieć wątpliwości, czy Jarosław Kaczyński zrezygnował z ubiegania się o prawo jazdy i z posiadania samochodu z pobudek ekologicznych, niemniej jednak z faktami nie należy dyskutować.

3.

Jarosław Kaczyński był przeciwny prywatyzacji Lasów Państwowych, która mogłaby doprowadzić do jeszcze bardziej  szkodliwej z punktu widzenia ochrony środowiska, gospodarki leśnej.

4.

Partia, której szefuje Jarosław Kaczyński przeciwstawiała się i przeciwstawia dopuszczeniu w Polsce upraw roślin modyfikowanych genetycznie.

5.

Rząd Jarosława Kaczyńskiego uratował od zapaści polską kolej, zapewniając jej dużo lepszy i szczodrzejszy od poprzedniego model finansowania ze strony państwa.

Po stronie negatywów:

1.

Przede wszystkim sprawa Rospudy. Jarosław Kaczyński jako premier nie chciał przyjąć do wiadomości, że budowanie obwodnicy przez cenną przyrodniczo dolinę to zły pomysł. Robił wszystko, żeby ta inwestycja została w tym miejscu zrealizowana. Dopiął swego, bo za jego rządów budowa obwodnicy przez dolinę Rospudy ruszyła. Na szczęście ruszyła i się zatrzymała.

2.

Jarosław Kaczyński blokował utworzenie w Polsce unijnej sieci obszarów chronionych Natura 2000. Mówił o niej następująco: „Takich chronionych terenów w krajach zachodnioeuropejskich jest mało, a w Polsce dużo. Natura 2000 tak się u nas rozszerzyła, że praktycznie rzecz biorąc, nic zbudować nie można”.

Nie dodał, że na obszarach tej sieci można budować, tylko nie wszystko, nie wszędzie i pod pewnymi rygorami (niektóre budowy były zablokowane nie przez Naturę 2000, ale przez spór między rządem PiS a Komisją Europejską). A dowodem na to jest choćby przecięcie obszarów Natura 2000 przez budowę autostrady A4 czy A2.

Jarosław Kaczyński jako premier zapowiedział ograniczenie obszarów Natury 2000 w Polsce „do wymiaru racjonalnego, to znaczy obejmującego kilka procent terytorium kraju”. Słowa dotrzymał, z sieci Natura 2000 został ogryzek, co nie służyło ochronie przyrody w Polsce i było kwestionowane przez Komisję Europejską, przyrodników i ekologów. Upór rządu Kaczyńskiego w tej sprawie znacznie opóźnił przyjęcie tego programu w Polsce.

3.

Jako premier powiedział publicznie, że uleganie protestom ekologów hamuje budowę autostrad w Polsce. Że najważniejszy jest rozwój i powinien być to rozwój tani, a takiemu nie służy ochrona środowiska. Nie uważał za stosowne dodać, że protesty ekologów w sprawie autostrad bywają zasadne, a rozwój z dbałością o środowisko da się pogodzić.

4.

Rząd PiS, Samoobrony i LPR-u zniósł ulgę akcyzową dla firm przerabiających odpady foliowe, co zahamowało rozwój recyklingu toreb z folii.

5.

W polityce rządu Jarosława Kaczyńskiego ochrona środowiska jako taka kompletnie się nie liczyła, co przejawiało się choćby w braku skutecznych działań na rzecz powiększenia Białowieskiego Parku Narodowego.

Podsumowanie:

Pomimo wielu plusów, które udało nam się przyznać Jarosławowi Kaczyńskiemu, bilans jego działań na polu ekologii jest zdecydowanie negatywny. Można śmiało zaryzykować tezę, że prezesowi Prawa i Sprawiedliwości nie zależy na ochronie środowiska. Co więcej, gdyby nie liczne protesty i działania Komisji Europejskiej kierowany przez niego rząd z pewnością byłby odpowiedzialny za dewastację Doliny Rospudy.

Pomimo lansowanej przez sztab wyborczy Jarosława Kaczyńskiego teorii, jakoby w prezesie PiS dokonała się zasadnicza zmiana, nic niestety nie wskazuje na to, że deklarowana przemiana dotyczy także postaw ekologicznych.

-

Polecamy ponadto inne materiały o kandydatach na najwyższy urząd w pańsywie:

Eko-portret Waldemara Pawlaka i Eko-kwestionariusz Grzegorza Napieralskiego.

-

fot. jaroslawkaczynski.info

-
Podyskutuj na

Wszystkie odpowiedzi umieściliśmy w oddzielnych postach. Aby je otworzyć wystarczy kliknąć: Róża Thun, Dariusz Szwed, Grzegorz Napieralski.

Jednocześnie przypominamy o akcji  pod hasłem: Więcej Tlenu pyta polskich polityków o ekologię. Na naszej stronie można zapoznać się także z ekologicznymi portretami najważniejszych osób w państwie. Uwadze czytelników szczególnie polecamy post pt. „Czy nasi politycy są eko?”, w którym można znaleźć portrety Donalda Tuska, Waldemara Pawlaka i Bronisława Komorowskiego.

Ponadto odpowiedzi wszystkich polityków można porównać tutaj. Dla ułatwienia każdego z nich oznaczyliśmy innym kolorem.

Wypowiedzi polityków pozostawiamy bez redakcyjnego komentarza. Czytelników zachęcamy natomiast do wzięcia udziału w dyskusji na forum.

Czy kupiłby pan elektryczny samochód gdyby był o 40 proc. droższy od zwykłego, a inne parametry miał identyczne?

Jeśli byłoby mnie stać na zakup takiego samochodu zrobiłbym to, wiedząc jakie korzyści płyną dla środowiska ze zmniejszenia emisji spalin (nawet tych dobrze oczyszczanych w nowoczesnych katalizatorach samochodowych). Jestem za rozwojem motoryzacji napędzanej prądem elektrycznym, bądź – w przyszłości – wodorem.

Czy wymienił pan już żarówki w domu na energooszczędne?

Tak, dokonałem tej wymiany, choć jeszcze nie wszystkich, bowiem część z tych nie-energoszczędnych jeszcze świeci. Nie chciałbym powiększać masy odpadów przed zakończeniem życia produktu.

Czy zostawia pan w domu urządzenia elektryczne w pozycji stand-by?

Zdarza mi się. Niestety, jak wielu z nas jestem bardzo zajęty i nie zawsze – szczerze mówiąc – pamiętam o wszystkich niezbędnych szczegółach.

Czy robiąc zakupy, korzysta pan z toreb ekologicznych? Kiedy ostatnio?

Zakupy to głównie domena żony i córek. W tych chwilach, gdy jesteśmy razem na zakupach bierzemy ze sobą torby ekologiczne wielokrotnego użytku (płócienne). Jeśli zakupy są większe niż pojemność naszych toreb kupujemy torby ekologiczne w sklepach.

Jaki jest pański stosunek do ludzi noszących ubrania z naturalnego futra?

Nie jestem ortodoksyjnym przeciwnikiem futer naturalnych, choć sam z nich korzystam jedynie w postaci kożucha na zimę ze skór owczych. Rozumiem postawę obrońców zwierząt, jako obywatele mają prawo do wyrażania swoich poglądów.

Czy pan poluje? Jakie są pańskie poglądy na polowanie?

Nie, nie jestem myśliwym. Z tego co wiem o zasadach myślistwa są tam bardzo przestrzegane zasady etyki myśliwskiej, choć jasne jest, że każdy koniec polowania udanego to ofiary ze zwierząt.

Od jak dawna segreguje pan śmieci? I dlaczego?

Od kilku lat to czynimy w domu. Segregacja śmieci ułatwia ich późniejsze wykorzystanie i odzysk.

Czy jest pan za powiększeniem Białowieskiego Parku Narodowego i dlaczego?

Tak, uważam, że obszar parku powinien obejmować jak największą część kompleksu leśnego. Jak dużą? Powinni się w tej sprawie wypowiedzieć przyrodnicy i określić, które partie lasów są pozostałością puszczy pierwotnej bądź spełniają warunek bycia cennym kompleksem leśnym i dokonać przyłączenia ich do parku. Należy jednocześnie zaoferować mieszkańcom rejonu oraz leśnikom „żyjącym” do tej pory z eksploatacji drewna możliwość pracy w służbie leśnej parku oraz zadbać o rozwój ekoturystyki.

Jakie stanowisko pan zajmował w sprawie obwodnicy Augustowa przez Dolinę Rospudy?

Cieszę się, że walory przyrodnicze Doliny Rospudy, zostaną zachowane. Okazało się, że wytyczenie nowego przebiegu drogi ekspresowej Via Baltica było jednak możliwe. Dzięki wysiłkom organizacji ekologicznych można było zmienić złą decyzję urzędniczą, uwzględnić jednocześnie interes społeczny i przyrodniczy.

Czy popiera pan rozwój energetyki atomowej w Polsce i dlaczego?

W ograniczonym zakresie tak. Sądzę jednak, że Polska jako kraj o bardzo znacznych zasobach paliw kopalnych powinna się skoncentrować na ich wydobyciu i spalaniu w innowacyjny sposób, zmniejszający negatywne oddziaływanie na środowisko. Jest to możliwe (procesy podziemnego zgazowania, efektywniejszy proces spalania) i należy finansować badania nad przyspieszeniem ich wdrożenia.

Czy robi pan cokolwiek, co w skali mikro opóźnia globalne ocieplenie?

Nie używam w nadmiarze i niepotrzebnie urządzeń elektrycznych, nie mam klimatyzatora w domu. Oszczędzam wodę, zwracam uwagę na zakup towarów które są wyprodukowane z surowców odzyskanych lub odzyskiwalnych, wymieniłem część żarówek w domu na energooszczędne, segreguję śmieci, nie palę wyrobów z plastyku i chlorowcopochodnych.

-

fot. http://www.napieralski.com.pl/

-

-
Podyskutuj na

Dariusz Szwed jest przewodniczącym partii Zieloni 2004

Czy kupiłby pan elektryczny samochód gdyby był o 40 proc. droższy od zwykłego, a inne parametry miał identyczne?

Nie mam samochodu – i jest to świadoma decyzja. Po mieście jeżdżę na rowerze i komunikacją zbiorową. Jako zielony polityk podejmuję działania na rzecz promowania pojazdów (także transportu zbiorowego) elektrycznych i powiązania ich z rozwojem odnawialnych źródeł energii (OZE). W XXI wieku elektryczne pojazdy staną się elementem bezpieczeństwa energetycznego. W danym momencie tylko 5% samochodów jeździ, a 95% parkujących może być w tym czasie podłączonych do systemu energetycznego i albo oddawać albo pobierać prąd z sieci. Takie inteligentne sieci transportowo-energetyczne wspierane przez odnawialną energię będą podstawą zielonych miast.

Czy wymienił pan już żarówki w domu na energooszczędne?

Oczywiście. Część z nich ostatnio wymieniłem na tzw. żarówki LED – jeszcze bardziej przyjazne naszym kieszeniom i środowisku. Trawestując znane powiedzenie: oszczędzają bogaci, a są bogaci, bo oszczędzają. Zaproponowałem rządowi rozdanie kilkudziesięciu milionów energooszczędnych żarówek zamiast dopłacać ludziom ubogim do rachunków za zużycie energii. Na razie premier Pawlak rozdał kilkadziesiąt tysięcy i nadal mówi o konieczności dopłacania do rachunków za energię – lobby energetyczne broni swojego interesu: chce sprzedać jak najwięcej energii… W Wielkiej Brytanii osoba lub rodzina, w której rachunki za energię i ciepło przekraczają 10% miesięcznych dochodów, natychmiast objęta jest programem ograniczania „ubóstwa energetycznego”. Mieszkanie odwiedzają eksperci od efektywności i spisują raport nt. zmniejszania zużycia energii i ciepła. Na tej podstawie wdrażany jest – ze wsparciem państwa – program ograniczania zużycia energii i wyjścia z ubóstwa energetycznego. Zieloni proponują takie samo podejście w Polsce

Czy zostawia pan w domu urządzenia elektryczne w pozycji stand-by?

Nie, wyłączam je, gdy ich nie używam. Robię to automatycznie.

Czy robiąc zakupy, korzysta pan z toreb ekologicznych? Kiedy ostatnio?

Praktycznie zawsze mam ze sobą torbę płócienną – najczęściej z jakimś hasłem i przy okazji zakupów promuję akcje społeczne. Wczoraj byłem w sklepie z zieloną torbą z napisem „Jesteśmy klimatem”.

Jaki jest pański stosunek do ludzi noszących ubrania z naturalnego futra?

Rzadko zdarza mi się spotkać takie osoby. Bardzo wiele osób ma te futra „z odzysku” – np. dostali je od rodziny. Z takim ludźmi warto rozmawiać. Ich trzeba przekonywać do moich racji – wszelka agresja budzi agresję i do niczego dobrego nie prowadzi.

Czy pan poluje? Jakie są pańskie poglądy na polowanie?

Jestem rzecznikiem prawnego zakazu polowań. Zabijanie zwierząt dla przyjemności uważam za niedopuszczalne. A po ludzku: strzelanie do zwierząt to straszne draństwo. Coraz więcej osób ma świadomość, ile cierpienia wiąże się z tymi zabawami „dorosłych chłopców”. Opisuje to w swojej książce „Farba znaczy krew” pan Kruczyński. Przeciwko polowaniom wypowiadają się także moje partyjne koleżanki: Kazia Szczuka i Olga Tokarczuk. Niestety w Sejmie jest bardzo mocne lobby posłów-myśliwych. Nawet marszałek Sejmu Bronisław Komorowski jest myśliwym. Na polowaniach pojawiają się także biskupi i biznesmeni. Mam nadzieję, że presja społeczna przyczyni się do wprowadzenia przez parlament przepisów zakazujących polowań.

Od jak dawna segreguje pan śmieci? I dlaczego?

Robię to od kiedy pamiętam. Dlaczego? To tak, jakby zapytać dlaczego myję ręce przed posiłkiem.

Czy jest pan za powiększeniem Białowieskiego Parku Narodowego i dlaczego?

Cała puszcza powinna zostać objęta ochroną. Świeże powietrze czy czysta woda to dobra, które za darmo codziennie dostajemy od przyrody. Dzięki różnorodności biologicznej mamy żywność i wiele innych wartościowych „towarów” mających konkretną cenę na rynku. Kilka lat temu wysłałem do premiera Marka Belki stanowisko, w którym wskazywałem, że Ministerstwo Środowiska przelicza lasy na belki: wartość parków narodowych w budżecie państwa równa jest… ilości kubików drewna rosnącego na jego obszarze. W ten sposób inwestycja w budowę jednego centrum handlowego w Warszawie jest z punktu widzenia przyrostu PKB więcej warta niż dwa największe parki narodowe. Premier na list nie odpowiedział. a ministerstwo dalej przelicza parki narodowe na belki…

Jakie stanowisko pan zajmował w sprawie obwodnicy Augustowa przez Dolinę Rospudy?

Uratowanie Doliny Rospudy przed zniszczeniem to miesiące a nawet lata systematycznej pracy wielu osób – jako przewodniczący partii Zielonych byłem bardzo aktywny w tych działaniach. Kilkanaście dni temu dostałem sms-a od Małgosi Górskiej z uroczystości wręczania nagrody Goldmanów (ekologicznego Nobla) w Kalifornii, w którym napisała, że jest tam w imieniu Doliny Rospudy i nas wszystkich. To było wzruszające – bardzo się cieszę, że udało się przekonać rząd o konieczności budowy paneuropejskiej drogi ekspresowej Via Baltica bez niszczenia Doliny Rospudy. Żałuję, że ludzie w Augustowie zostali zmanipulowani przez polityków innych partii, bo to nie my, ale kolejne rządy, samorząd i burmistrz doprowadzili do dramatów ludzi mieszkających na Podlasiu. Od kilkunastu lat wskazujemy na potrzebę przerzucenia „tirów” na torowiska – kontenery powinny jeździć tranzytem przez Polskę koleją.

Czy popiera pan rozwój energetyki atomowej w Polsce i dlaczego?

Popieram podnoszenie efektywności energetycznej i zieloną energetykę. Polska nie potrzebuje elektrowni jądrowej. W mediach wskazuję głównie na aspekty ekonomiczne, m.in. na to, że EE i OZE tworzą kilkadziesiąt razy więcej lokalnych miejsc pracy niż energetyka jądrowa, a podnoszenie efektywności energetycznej może być nawet 100 razy tańsze niż budowa bloku jądrowego. W Niemczech niedawno 120 tysięcy osób utworzyło ludzki łańcuch protestu pomiędzy elektrowniami jądrowymi. W Polsce rząd dezinformuje społeczeństwo, broniąc interesu spółek energetycznych a nie konsumentów. Jednak jestem przekonany, że w Polsce nie powstanie elektrownia jądrowa z powodów finansowych – globalny kryzys powoduje, że wybierane są rozwiązania ekonomicznie bardziej efektywne. Zachęcam do przeczytania naszych argumentów: www.energia.zieloni2004.pl

Czy robi pan cokolwiek, co w skali mikro opóźnia globalne ocieplenie?

Staram się robić różne rzeczy: jestem wegetarianinem i staram się kupować lokalną żywność, kupuję urządzenia energooszczędne, jeżdżę na rowerze i korzystam z komunikacji zbiorowej – w mieście: metra, autobusu i tramwaju, między miastami: pociągów. I chyba najważniejsze: od kilku lat jestem zielonym politykiem – działam tak, żeby interes przyrody i przyszłych pokoleń, obok naszego interesu „tu i teraz”, był uwzględniany w polityce. Rozpoczynając kampanię do Sejmu w 2005 roku powiedziałem, że „ryby i dzieci odzyskują głos” i to jest moje polityczne credo.

-
Podyskutuj na

Czy kupiłaby pani elektryczny samochód gdyby był o 40 proc. droższy od zwykłego, a inne parametry miał identyczne?

Jeśli w ogóle bym kupowała, kupiłabym elektryczny. Na sześć dorosłych osób w rodzinie mamy jeden samochód i kilka rowerów.

Czy wymieniła pani już żarówki w domu na energooszczędne?

Niemal wszystkie.

Czy zostawia pani w domu urządzenia elektryczne w pozycji stand-by?

Nie.

Czy robiąc zakupy, korzysta pani z toreb ekologicznych? Kiedy ostatnio?

Tak, wczoraj.

Jaki jest pani stosunek do ludzi noszących ubrania z naturalnego futra?

Nie lubię futer!!!

Czy pani poluje? Jakie są pani poglądy na polowanie?

Nie poluję. Rozumiem, że odstrzał słabych zwierząt jest konieczny ze względu na brak zwierząt drapieżnych. Przykry obowiązek. Jestem wegetarianką.

Od jak dawna segreguje pani śmieci? I dlaczego?

Segreguję tam, gdzie się da od ok. 20 lat.

Czy jest pani za powiększeniem Białowieskiego Parku Narodowego i dlaczego?

Tak. Jestem za powiększaniem obszarów parków narodowych.

Jakie stanowisko pani zajmowała w sprawie obwodnicy Augustowa przez Dolinę Rospudy?

Chroniłam Dolinę Rospudy prywatnie i służbowo – pracowałam wtedy w Komisji Europejskiej.

Czy popiera pani rozwój energetyki atomowej w Polsce i dlaczego?

Jeszcze nie mam klarownej i zdecydowanej opinii w tej sprawie.

Czy robi pani cokolwiek, co w skali mikro opóźnia globalne ocieplenie?

Robię wiele w moich codziennych zachowaniach w kuchni, w łazience, w ruchu ulicznym. Ociepliłam też dom, wymieniłam uszczelki w oknach oraz drzwiach.

-

fot. http://rozathun.pl/

-

Podyskutuj na

Dlaczego nikt z nas nie wie jakie poglądy na ekologię mają nasi politycy? Nawet ci z pierwszych stron gazet?  Dlaczego tak naprawdę nie mamy pojęcia, co o ochronie środowiska sądzą ludzie, którzy decydują nie tylko o naszych pieniądzach, ale przede wszystkim o tym, jak skonstruowany jest nasz kraj? Czy to nie dziwne, że nikt z nas nie wie, czy politycy oszczędzają w domu prąd, czy noszą zakupy w ekologicznych torbach, czy kupują sobie, lub swoim najbliższym naturalne futra? Ta nasza niewiedza jest tym bardziej zaskakująca, że na Zachodzie ekologia to świetny, skuteczny i od lat bardzo popularny sposób na budowanie publicznego wizerunku polityka.

My postanowiliśmy zmienić ten stan rzeczy. Dlatego rozesłaliśmy do kilkudziesięciu polskich polityków kwestionariusze z paroma prostymi ekologicznymi pytaniami. Pierwsze odpowiedzi przyszły od europosła Wojciecha Olejniczaka, minister zdrowia Ewy Kopacz, byłego marszałka sejmu i obecnego kandydata na  prezydenta Tomasza Nałęcza oraz posłanki PiS Beaty Kempy.

Wszystkie wypełnione eko-kwestionariusze opublikowaliśmy w oddzielnych postach. Tutaj prezentujemy jednak dla porównania  te same odpowiedzi jedna pod drugą. Pozostawiamy je bez redakcyjnego komentarza. Do komentowania zachęcamy za to naszych czytelników…

Nie ukrywamy, że liczyliśmy także na odpowiedzi polityków z pierwszych stron gazet. Niestety jak dotąd nie doczekaliśmy się reakcji. Dlatego publikujemy przygotowane przez naszą redakcję ekologiczne portrety trzech wybranych polityków. Są dostępne pod poniższymi linkami:

eko-portret Donalda Tuska

eko-portret Bronisława Komorowskiego

eko-portret Waldemara Pawlaka

To dopiero początek. Wkrótce na naszych łamach w ramach akcji „Więcej Tlenu pyta polskich polityków o ekologię” opublikujemy portrety i ekologiczne kwestionariusze kolejnych ludzi władzy. Chcemy bowiem, żeby Polacy mieli wreszcie możliwość poznania ważnych ze społecznego punktu widzenia opinii polityków, na których głosują. (Na marginesie dodajmy, że panujemy już podobną akcję dotyczącą ludzi kultury, nauki i biznesu).

-
Podyskutuj na

Niedawno swoje odpowiedzi nadesłali kolejni politycy: przewodniczący SLD i kandydat w wyborach prezydenckich Grzegorz Napieralski, posłanka do Parlamentu Europejskiego Róża Thun i szef Zielonych 2004 Dariusz Szwed.

Wszystkie wypełnione kwestionariusze opublikowaliśmy w oddzielnych postach. Poniżej prezentujemy jednak dla porównania  te same odpowiedzi jedna pod drugą. Pozostawiamy je bez redakcyjnego komentarza. Do komentowania zachęcamy za to naszych czytelników…

–

Czy kupiłby pan/pani elektryczny samochód gdyby był o 40 proc. droższy od zwykłego, a inne parametry miał identyczne?

Wojciech Olejniczak: Jeśli zmieściłaby się do niego moja czteroosobowa rodzina, to tak.

Ewa Kopacz: Musiałabym się bardzo poważnie nad tym zastanowić. Rozważyć wszystkie za i przeciw.

Tomasz Nałęcz: Chętnie jeździłbym samochodem elektrycznym, ale przy moich dochodach nie stać mnie na zapłacenie tak znacznie wyższej ceny.

Beata Kempa: Nie.

Grzegorz Napieralski: Jeśli byłoby mnie stać na zakup takiego samochodu zrobiłbym to, wiedząc jakie korzyści płyną dla środowiska ze zmniejszenia emisji spalin (nawet tych dobrze oczyszczanych w nowoczesnych katalizatorach samochodowych). Jestem za rozwojem motoryzacji napędzanej prądem elektrycznym, bądź – w przyszłości – wodorem.

Róża Thun: Jeśli w ogóle bym kupowała, kupiłabym elektryczny. Na sześć dorosłych osób w rodzinie mamy jeden samochód i kilka rowerów.

Dariusz Szwed: Nie mam samochodu – i jest to świadoma decyzja. Po mieście jeżdżę na rowerze i komunikacją zbiorową. Jako zielony polityk podejmuję działania na rzecz promowania pojazdów (także transportu zbiorowego) elektrycznych i powiązania ich z rozwojem odnawialnych źródeł energii (OZE). W XXI wieku elektryczne pojazdy staną się elementem bezpieczeństwa energetycznego. W danym momencie tylko 5% samochodów jeździ, a 95% parkujących może być w tym czasie podłączonych do systemu energetycznego i albo oddawać albo pobierać prąd z sieci. Takie inteligentne sieci transportowo-energetyczne wspierane przez odnawialną energię będą podstawą zielonych miast.

Czy wymienił pan/pani już żarówki w domu na energooszczędne?

Wojciech Olejniczak: Oczywiście, już kilka lat temu. Sądzę, że ta inwestycja już dawno mi się zwróciła.

Ewa Kopacz: Tak.

Tomasz Nałęcz: Tak.

Beata Kempa: Nie.

Grzegorz Napieralski: Tak, dokonałem tej wymiany, choć jeszcze nie wszystkich, bowiem część z tych nie-energoszczędnych jeszcze świeci. Nie chciałbym powiększać masy odpadów przed zakończeniem życia produktu.

Róża Thun: Niemal wszystkie.

Dariusz Szwed: Oczywiście. Część z nich ostatnio wymieniłem na tzw. żarówki LED – jeszcze bardziej przyjazne naszym kieszeniom i środowisku. Trawestując znane powiedzenie: oszczędzają bogaci, a są bogaci, bo oszczędzają. Zaproponowałem rządowi rozdanie kilkudziesięciu milionów energooszczędnych żarówek zamiast dopłacać ludziom ubogim do rachunków za zużycie energii. Na razie premier Pawlak rozdał kilkadziesiąt tysięcy i nadal mówi o konieczności dopłacania do rachunków za energię – lobby energetyczne broni swojego interesu: chce sprzedać jak najwięcej energii… W Wielkiej Brytanii osoba lub rodzina, w której rachunki za energię i ciepło przekraczają 10% miesięcznych dochodów, natychmiast objęta jest programem ograniczania „ubóstwa energetycznego”. Mieszkanie odwiedzają eksperci od efektywności i spisują raport nt. zmniejszania zużycia energii i ciepła. Na tej podstawie wdrażany jest – ze wsparciem państwa – program ograniczania zużycia energii i wyjścia z ubóstwa energetycznego. Zieloni proponują takie samo podejście w Polsce.

Czy zostawia pan/pani w domu urządzenia elektryczne w pozycji stand-by?

Wojciech Olejniczak: Przed snem staram się wyłączać wszystkie urządzenia w moim domu.

Ewa Kopacz: Nie.

Tomasz Nałęcz: Nie, gdy tylko mam taką możliwość.

Beata Kempa: Tak.

Grzegorz Napieralski: Zdarza mi się. Niestety, jak wielu z nas jestem bardzo zajęty i nie zawsze – szczerze mówiąc – pamiętam o wszystkich niezbędnych szczegółach.

Róża Thun: Nie.

Dariusz Szwed: Nie, wyłączam je, gdy ich nie używam. Robię to automatycznie.

Czy robiąc zakupy, korzysta pan/pani z toreb ekologicznych? Kiedy ostatnio?

Wojciech Olejniczak: Tak. Już od kilku lat korzystam z toreb wielorazowego użytku. Są nie tylko ekologiczne, ale również pojemniejsze i bardziej wytrzymałe od foliówek. Same zalety. Znam również opinie, że są znacznie bardziej eleganckie od foliowych reklamówek.

Ewa Kopacz: Staram się robić to jak najczęściej.

Tomasz Nałęcz: Popieram walkę z foliowymi jednorazówkami. Chodzę na zakupy z  własnymi torbami. Ostatnio dzisiaj rano.

Beata Kempa: Nie.

Grzegorz Napieralski: Zakupy to głównie domena żony i córek. W tych chwilach, gdy jesteśmy razem na zakupach bierzemy ze sobą torby ekologiczne wielokrotnego użytku (płócienne). Jeśli zakupy są większe niż pojemność naszych toreb kupujemy torby ekologiczne w sklepach.

Róża Thun: Tak, wczoraj.

Dariusz Szwed: Praktycznie zawsze mam ze sobą torbę płócienną – najczęściej z jakimś hasłem i przy okazji zakupów promuję akcje społeczne. Wczoraj byłem w sklepie z zieloną torbą z napisem „Jesteśmy klimatem”.

Jaki jest pański/pani stosunek do ludzi noszących ubrania z naturalnego futra?

Wojciech Olejniczak: Nie noszę, nie nosiłem i nie będę nosił futer naturalnych.

Ewa Kopacz: Neutralny.

Tomasz Nałęcz: Sam bym takiego futra nie założył, ale takich ludzi też nie szykanuję, bo staram się być wyrozumiały dla ludzkich błędów.

Beata Kempa: Pozytywny.

Grzegorz Napieralski: Nie jestem ortodoksyjnym przeciwnikiem futer naturalnych, choć sam z nich korzystam jedynie w postaci kożucha na zimę ze skór owczych. Rozumiem postawę obrońców zwierząt, jako obywatele mają prawo do wyrażania swoich poglądów.

Róża Thun: Nie lubię futer!!!

Dariusz Szwed: Rzadko zdarza mi się spotkać takie osoby. Bardzo wiele osób ma te futra „z odzysku” – np. dostali je od rodziny. Z takim ludźmi warto rozmawiać. Ich trzeba przekonywać do moich racji – wszelka agresja budzi agresję i do niczego dobrego nie prowadzi.

Czy pan/pani poluje? Jakie są pańskie/pani poglądy na polowanie?

Wojciech Olejniczak: Tak, jestem członkiem Polskiego Związku Łowieckiego. Przestrzegam zasad zbioru etyki, opracowanego przez Naczelną Radę Łowiecką.

Ewa Kopacz: Nie poluję, bo kocham zwierzęta. Jeden procent podatku przekazuję na schroniska dla zwierząt.

Tomasz Nałęcz: Nie. Nie rozumiem jak można czerpać przyjemność z zabijania.

Beata Kempa: Nie.

Grzegorz Napieralski: Nie, nie jestem myśliwym. Z tego co wiem o zasadach myślistwa są tam bardzo przestrzegane zasady etyki myśliwskiej, choć jasne jest, że każdy koniec polowania udanego to ofiary ze zwierząt.

Róża Thun: Nie poluję. Rozumiem, że odstrzał słabych zwierząt jest konieczny ze względu na brak zwierząt drapieżnych. Przykry obowiązek. Jestem wegetarianką.

Dariusz Szwed: Jestem rzecznikiem prawnego zakazu polowań. Zabijanie zwierząt dla przyjemności uważam za niedopuszczalne. A po ludzku: strzelanie do zwierząt to straszne draństwo. Coraz więcej osób ma świadomość, ile cierpienia wiąże się z tymi zabawami „dorosłych chłopców”. Opisuje to w swojej książce „Farba znaczy krew” pan Kruczyński. Przeciwko polowaniom wypowiadają się także moje partyjne koleżanki: Kazia Szczuka i Olga Tokarczuk. Niestety w Sejmie jest bardzo mocne lobby posłów-myśliwych. Nawet marszałek Sejmu Bronisław Komorowski jest myśliwym. Na polowaniach pojawiają się także biskupi i biznesmeni. Mam nadzieję, że presja społeczna przyczyni się do wprowadzenia przez parlament przepisów zakazujących polowań.

Od jak dawna segreguje pan/pani śmieci? I dlaczego?

Wojciech Olejniczak: Starałem się segregować śmieci jeszcze w Polsce. W Brukseli nie mam innego wyjścia. Od 1 stycznia w Belgii segregacja śmieci jest obowiązkowa. Na papier mam worki żółte, niebieskie na plastik. Szkło wyrzucam do pojemników na ulicach. Odpady biologiczne idą do worka białego. Wrzucanie śmieci do złego worka może skończyć się karą. Większość mieszkańców Brukseli już wcześniej segregowała śmieci z troski o środowisko naturalne. W pełni podzielam i praktykuję ich podejście. Jestem przekonany, że gdyby Polakom dać możliwość korzystania z wygodnego systemu segregacji śmieci to większość Polaków by się do niego przyzwyczaiła. Dzisiaj w Polsce wyrzucenie butelek, czy papieru do odpowiedniego pojemnika wiąże się z wyprawą samochodem do kolorowych kontenerów. Chyba nie taki jest sens akcji recyklingu.

Ewa Kopacz: Staram się nie mieszać szkła i plastiku z innym i odpadami, bo wiem że segregowanie śmieci dobrze służy środowisku.

Tomasz Nałęcz: Od dawna, bo to bardzo potrzebne i racjonalne.

Beata Kempa: Od zawsze. Część palę, część zjadają zwierzęta.

Grzegorz Napieralski: Od kilku lat to czynimy w domu. Segregacja śmieci ułatwia ich późniejsze wykorzystanie i odzysk.

Róża Thun: Segreguję tam, gdzie się da od ok. 20 lat.

Dariusz Szwed: Robię to od kiedy pamiętam. Dlaczego? To tak, jakby zapytać dlaczego myję ręce przed posiłkiem.

Czy jest pan/pani za powiększeniem Białowieskiego Parku Narodowego i dlaczego?

Wojciech Olejniczak: To bardzo rozsądny postulat. Puszcza Białowieska to teren unikalny w skali Europy. Musimy go chronić. Jednak nie wbrew ludziom, którzy mieszkają w okolicy Puszczy. Państwo musi stworzyć program, który spowoduje, że powiększenie Parku będzie dla nich szansą a nie zagrożeniem. Projekt ministra Nowickiego był w tym względzie bardzo obiecujący.

Ewa Kopacz: Tak. Między innymi dlatego, że chcę, by tereny tego typu zajmowały jak najwięcej przestrzeni.

Tomasz Nałęcz: Tak, ale powinna to być decyzja uzgodniona z mieszkańcami, a nie siłą im narzucona.

Beata Kempa: Tak.

Grzegorz Napieralski: Tak, uważam, że obszar parku powinien obejmować jak największą część kompleksu leśnego. Jak dużą? Powinni się w tej sprawie wypowiedzieć przyrodnicy i określić, które partie lasów są pozostałością puszczy pierwotnej bądź spełniają warunek bycia cennym kompleksem leśnym i dokonać przyłączenia ich do parku. Należy jednocześnie zaoferować mieszkańcom rejonu oraz leśnikom „żyjącym” do tej pory z eksploatacji drewna możliwość pracy w służbie leśnej parku oraz zadbać o rozwój ekoturystyki.

Róża Thun: Tak. Jestem za powiększaniem obszarów parków narodowych.

Dariusz Szwed: Cała puszcza powinna zostać objęta ochroną. Świeże powietrze czy czysta woda to dobra, które za darmo codziennie dostajemy od przyrody. Dzięki różnorodności biologicznej mamy żywność i wiele innych wartościowych „towarów” mających konkretną cenę na rynku. Kilka lat temu wysłałem do premiera Marka Belki stanowisko, w którym wskazywałem, że Ministerstwo Środowiska przelicza lasy na belki: wartość parków narodowych w budżecie państwa równa jest… ilości kubików drewna rosnącego na jego obszarze. W ten sposób inwestycja w budowę jednego centrum handlowego w Warszawie jest z punktu widzenia przyrostu PKB więcej warta niż dwa największe parki narodowe. Premier na list nie odpowiedział. a ministerstwo dalej przelicza parki narodowe na belki…

Jakie stanowisko pan/pani zajmował w sprawie obwodnicy Augustowa przez Dolinę Rospudy?

Wojciech Olejniczak: Augustów potrzebuje obwodnicy – jest to oczywiste dla każdego, kto jechał drogą krajową numer 8. Rozwój dróg nie może jednak odbywać się kosztem przyrody. Popierałem protesty ekologów. Sprawa Rospudy to był piękny przykład społeczeństwa obywatelskiego w działaniu.

Ewa Kopacz: Identyczne ze stanowiskiem obecnego rządu i ministra środowiska.

Tomasz Nałęcz: Zawsze byłem i będę za ocaleniem takich klejnotów przyrody, także kosztem dłuższych i kosztowniejszych inwestycji.

Beata Kempa: Uważam, że Augustów powinien mieć obwodnicę.

Grzegorz Napieralski: Cieszę się, że walory przyrodnicze Doliny Rospudy, zostaną zachowane. Okazało się, że wytyczenie nowego przebiegu drogi ekspresowej Via Baltica było jednak możliwe. Dzięki wysiłkom organizacji ekologicznych można było zmienić złą decyzję urzędniczą, uwzględnić jednocześnie interes społeczny i przyrodniczy.

Róża Thun: Chroniłam Dolinę Rospudy prywatnie i służbowo – pracowałam wtedy w Komisji Europejskiej.

Dariusz Szwed: Uratowanie Doliny Rospudy przed zniszczeniem to miesiące a nawet lata systematycznej pracy wielu osób – jako przewodniczący partii Zielonych byłem bardzo aktywny w tych działaniach. Kilkanaście dni temu dostałem sms-a od Małgosi Górskiej z uroczystości wręczania nagrody Goldmanów (ekologicznego Nobla) w Kalifornii, w którym napisała, że jest tam w imieniu Doliny Rospudy i nas wszystkich. To było wzruszające – bardzo się cieszę, że udało się przekonać rząd o konieczności budowy paneuropejskiej drogi ekspresowej Via Baltica bez niszczenia Doliny Rospudy. Żałuję, że ludzie w Augustowie zostali zmanipulowani przez polityków innych partii, bo to nie my, ale kolejne rządy, samorząd i burmistrz doprowadzili do dramatów ludzi mieszkających na Podlasiu. Od kilkunastu lat wskazujemy na potrzebę przerzucenia „tirów” na torowiska – kontenery powinny jeździć tranzytem przez Polskę koleją.

Czy popiera pan/pani rozwój energetyki atomowej w Polsce i dlaczego?

Wojciech Olejniczak: To kwestia, która dzieli Polaków i ekspertów. Polska już niebawem będzie cierpieć na niedobory energii, jednocześnie energia, którą produkujemy dzisiaj jest niejako obciążona emisją CO2. Wydaje się, że budowa elektrowni atomowej rozwiąże te dwa problemy. Jednocześnie jestem zwolennikiem rozwijania alternatywnych źródeł energii. Aby było to efektywne Polska musi znacznie poprawić swoją sieć przesyłową. Gdy skończymy budowę autostrad warto pomyśleć o inwestycjach w tej dziedzinie. Na pewno nam się zwrócą.

Ewa Kopacz: Tak, bo uważam, że jest to energia bezpieczna i ekologiczna.

Tomasz Nałęcz: Popieram, bo widzę ogromne niebezpieczeństwo w codziennym zanieczyszczaniu Ziemi przez konwencjonalne elektrownie. Mniej boję się ewentualnej katastrofy elektrowni jądrowej. Boję się też wyczerpania konwencjonalnych nośników energii.

Beata Kempa: Tak, bo jest korzystniejsza dla środowiska.

Grzegorz Napieralski: W ograniczonym zakresie tak. Sądzę jednak, że Polska jako kraj o bardzo znacznych zasobach paliw kopalnych powinna się skoncentrować na ich wydobyciu i spalaniu w innowacyjny sposób, zmniejszający negatywne oddziaływanie na środowisko. Jest to możliwe (procesy podziemnego zgazowania, efektywniejszy proces spalania) i należy finansować badania nad przyspieszeniem ich wdrożenia.

Róża Thun: Jeszcze nie mam klarownej i zdecydowanej opinii w tej sprawie.

Dariusz Szwed: Popieram podnoszenie efektywności energetycznej i zieloną energetykę. Polska nie potrzebuje elektrowni jądrowej. W mediach wskazuję głównie na aspekty ekonomiczne, m.in. na to, że EE i OZE tworzą kilkadziesiąt razy więcej lokalnych miejsc pracy niż energetyka jądrowa, a podnoszenie efektywności energetycznej może być nawet 100 razy tańsze niż budowa bloku jądrowego. W Niemczech niedawno 120 tysięcy osób utworzyło ludzki łańcuch protestu pomiędzy elektrowniami jądrowymi. W Polsce rząd dezinformuje społeczeństwo, broniąc interesu spółek energetycznych a nie konsumentów. Jednak jestem przekonany, że w Polsce nie powstanie elektrownia jądrowa z powodów finansowych – globalny kryzys powoduje, że wybierane są rozwiązania ekonomicznie bardziej efektywne. Zachęcam do przeczytania naszych argumentów: www.energia.zieloni2004.pl

Czy robi pan/pani cokolwiek, co w skali mikro opóźnia globalne ocieplenie?

Wojciech Olejniczak: Większość rzeczy już wymieniłem: wyłączenie sprzętu elektronicznego, segregowanie odpadów, rezygnacja z toreb foliowych. Kupując sprzęt AGD zwracałem uwagę, aby był on oznaczony klasą energetyczną A albo A+. Jeśli tylko mogę, chętnie zamieniam samochód na rower.

Ewa Kopacz: Pani minister na to pytanie nie odpowiedziała.

Tomasz Nałęcz: Jak mogę gdzieś pójść i podjechać samochodem, zawsze idę, także dlatego, że sprawia mi to większą przyjemność.

Beata Kempa: Nie.

Grzegorz Napieralski: Nie używam w nadmiarze i niepotrzebnie urządzeń elektrycznych, nie mam klimatyzatora w domu. Oszczędzam wodę, zwracam uwagę na zakup towarów które są wyprodukowane z surowców odzyskanych lub odzyskiwalnych, wymieniłem część żarówek w domu na energooszczędne, segreguję śmieci, nie palę wyrobów z plastyku i chlorowcopochodnych.

Róża Thun: Robię wiele w moich codziennych zachowaniach w kuchni, w łazience, w ruchu ulicznym. Ociepliłam też dom, wymieniłam uszczelki w oknach oraz drzwiach.

Dariusz Szwed: Staram się robić różne rzeczy: jestem wegetarianinem i staram się kupować lokalną żywność, kupuję urządzenia energooszczędne, jeżdżę na rowerze i korzystam z komunikacji zbiorowej – w mieście: metra, autobusu i tramwaju, między miastami: pociągów. I chyba najważniejsze: od kilku lat jestem zielonym politykiem – działam tak, żeby interes przyrody i przyszłych pokoleń, obok naszego interesu „tu i teraz”, był uwzględniany w polityce. Rozpoczynając kampanię do Sejmu w 2005 roku powiedziałem, że „ryby i dzieci odzyskują głos” i to jest moje polityczne credo.

-
Podyskutuj na

HARCERZ Z KARABINEM NA RAMIENIU

Marszałek Sejmu jest zapalonym myśliwym. Ciekawe czy w trakcie kampanii prezydenckiej obóz któregoś kontrkandydata zdecyduje się skrytykować go za to hobby? Uważamy, że warto. Tym bardziej, że dotychczas Bronisław Komorowski w swojej kampanii prezydenckiej całkowicie pomija kwestie ekologiczne.

Marszałek nie wspomina ani słowem o ochronie środowiska także na swojej obszernej stronie internetowej, mimo że do laureatów konkursu „Lider polskiej ekologii” napisał: „Dla ratowania przyrody oraz utrzymania bezpiecznej egzystencji przyszłych pokoleń konieczne jest podejmowanie szeroko zakrojonych działań proekologicznych…”. Czyli jest świadom ważkości idei ochrony środowiska, co jeszcze bardziej zasmuca, biorąc pod uwagę jego brak aktywności w tej dziedzinie.

Nie zamierzamy jednak przedstawiać marszałka wyłącznie w negatywnym świetle. To byłoby wobec niego niesprawiedliwe. Bronisław Komorowski przez wiele lat był harcerzem i działaczem harcerskim, a w tym roku otrzymał od harcerzy tytuł „Niezawodny przyjaciel”. Jednym z celów ruchu harcerskiego jest „upowszechnianie wiedzy o świecie przyrody, przeciwstawianie się niszczeniu przyrody przez cywilizację, kształtowanie potrzeby kontaktu z nieskażoną przyrodą”. Harcerzy uczy się m.in . by nie pozostawiali po sobie śmieci w lesie.

Ponadto Bronisław Komorowski do 2007 r. był szefem Ligi Morskiej i Rzecznej, a teraz jest jej honorowym prezesem (ta organizacja działa m.in. na rzecz ochrony środowiska morskiego i wodnego). A jako marszałek sejmu objął honorowym patronatem wiślaną wyprawę Marka Kamińskiego. Witał także podróżnika, gdy ten w kajaku dopłynął Wisłą do Warszawy. Tu trzeba dodać, że jednym z celów spływu Kamińskiego po Wiśle była edukacja ekologiczna Polaków.

Podsumowanie: Widać, że Bronisław Komorowski jest przychylnie nastawiony do idei ochrony środowiska, jednak ten pozytywny wizerunek burzy wieloletnie hobby marszałka. Pozostaje mieć nadzieję, że jeśli wygra wybory prezydenckie, to z pewnością będzie miał bardzo mało czasu na zabawę w strzelanie do ruchomego, a co najgorsze żywego celu.

-

fot. http://www.bronislawkomorowski.pl

-
Podyskutuj na

CZŁOWIEK ŚRODKA

Waldemar Pawlak z pewnością chce uchodzić za jednego z najbardziej proekologicznych polityków w Polsce. Stąd PR-owy pomysł, aby jeździć samochodem hybrydowym. Być może toyota Prius nie prezentuje się jak limuzyna mercedes albo bmw, z pewnością nie jest też tak wygodna, ale niewątpliwie dodaje wicepremierowi ekologicznego blasku.

Na ekologicznym wizerunku Waldemar Pawlak na pewno zyskuje. Jednak czy na ten pozytywny image bohater tego portretu rzeczywiście zasługuje? Szef PSL w podejściu do ekologii prezentuje zaskakującą dwoistość. Widać to doskonale zarówno w życiu codziennym wicepremiera (fan ekologicznych aut jest fanem polowań), jak i w podejmowanych przez niego politycznych i gospodarczych decyzjach. Oto lista ekologicznych plusów i minusów:

Zaczynamy od negatywów

1. Dwa lata opóźnienia ważnej ustawy

Waldemar Pawlak jako szef resortu gospodarki odpowiada za opóźnienie ustawy o efektywności energetycznej, bo to właśnie jego ministerstwo miało ją przygotować. Ustawy, która jest Polsce bardzo potrzebna – ma wprowadzić mechanizmy prawne i finansowe zachęcające do oszczędzania energii. Teraz mamy dwukrotnie bardziej energochłonną gospodarkę niż kraje zachodnioeuropejskie, mnóstwo prądu oraz ciepła po prostu marnujemy. Według wymogów unijnych ta ustawa powinna wejść u nas w życie najpóźniej w 2008 roku, a ma się to stać dopiero w drugiej połowie tego roku.

2. Brak skutecznego poparcia dla energetyki odnawialnej

Kierowany przez Waldemara Pawlaka resort gospodarki współodpowiada za to, że zbyt wolno rozwija się u nas energetyka odnawialna. Ministerstwo opieszale usuwa te bariery inwestycyjne i prawne, które utrudniają budowę elektrowni bazujących na źródłach odnawialnych.

3. Popiera biopaliwa, ale nie te co trzeba

Waldemar Pawlak popierał i popiera – w publicznych wypowiedziach, działaniach resortu gospodarki, głosowaniach sejmowych – biopaliwa pierwszej generacji (biodiesel i biometanol), czyli te produkowane z oleju i ziaren zbóż. Jednocześnie niewiele robi jako minister gospodarki dla opracowania i wdrożenia u nas technologii produkcji dużo bardziej wydajnych, ekonomicznych i ekologicznych biopaliw drugiej generacji (robi się je, wykorzystując całe rośliny, a nie tylko ich niewielką część, jak w przypadku biopaliw pierwszej generacji). Najbogatsze państwa świata odchodzą już od bioetanolu i biodiesla starego typu, stawiając właśnie na biopaliwa drugiej generacji.

4. Inni stawiają na wodór, my nie

W dokumencie „Polityka energetyczna Polski do 2030″ opracowanym przez resort Waldemara Pawlaka ani razu nie pada słowo wodór. A to przecież wodór właśnie ma być paliwem przyszłości i zastąpić ropę. W technologie wodorowe, a nawet tzw. autostrady wodorowe, inwestują wszystkie rozwinięte kraje świata. U nas resort gospodarki w tej sprawie nie robi chyba nic.

5. Zapomniał o autach na prąd i pompach ciepła

W tym samym dokumencie nie ma też mowy o autach elektrycznych i pompach ciepła. To właśnie mogą być rozwiązania, które pomogą nam zredukować znacząco emisję CO2, zmniejszyć zanieczyszczenie powietrza dwutlenkiem siarki i tlenkami azotu i uniezależnić od importu ropy oraz gazu.

A teraz pozytywy

1. Woli energetykę odnawialną od atomowej

Waldemar Pawlak publicznie stwierdził, że lepiej byłoby rozwijać w Polsce energetykę odnawialną niż sprowadzać bardzo drogie technologie do budowy elektrowni atomowych. Coraz więcej ekspertów zgadza się, że energetyka przyszłości będzie tzw. energetyką rozproszoną, opartą na bardzo wielu małych źródłach energii, źródłach lokalnych (będą nimi nawet domy mieszkalne, dzięki wykorzystaniu np. ogniw fotowoltaicznych). Taka energetyka nie wymaga budowy ogromnych elektrowni, z których przesyła się prąd na odległość setek kilometrów (co dużo kosztuje, a jednocześnie towarzyszą temu spore straty energii).

2. Fan biogazowni

Wicepremier robi wiele, żeby w Polsce powstało jak najwięcej biogazowni (w jego resorcie powstał program z tym związany), które nie tylko są ekologicznym źródłem energii odnawialnej, ale też rozwiązują problem utylizacji uciążliwych odpadów (np. gnojowicy z gospodarstw rolnych), przetwarzając je na biogaz i organiczny – bezpieczny dla środowiska – nawóz. Ponadto biogazownie nie ingerują w krajobraz, jak wiatraki czy elektrownie wodne. Nie mówiąc już o tym, że produkują prąd przez cały rok – wiatraki tylko przez 1/5 roku, a siłownie wodne wyłączane są np. w okresie suszy, spływu kry i powodzi.

3.Gospodarka zgodna z ekologią

Waldemar Pawlak powtarza publicznie, że rozwój gospodarki i odnawialnej energetyki powinien przyjąć taki kształt, by nie szkodził ochronie przyrody – co dla wielu wcale nie jest takie oczywiste, jak może się wydawać.

4. Popiera gazyfikację węgla

Szef ludowców opowiada się za rozwojem w Polsce technologii gazyfikowania węgla, co ulżyłoby środowisku i zmniejszyłoby emisję CO2.

5. Magazynowanie CO2 – zdrowy krytycyzm

Wicepremier zapowiedział, że rząd poprze budowę instalacji CCS (wychwytywania i magazynowania dwutlenku węgla) w Elektrowni Bełchatów, ale i ostrzegł, że taka instalacja może uczynić produkcję energii w tym zakładzie nieopłacalną. Tym samym Waldemar Pawlak jako pierwszy polski polityk zaczął u nas publiczną debatę, czy wychwytywanie CO2 ze spalin (np. elektrowni) i wtłaczanie go pod ziemię ma sens, czy nie. Wielu ekspertów ostrzega, że to może być groźne i nieprzewidywalne w skutkach (np. wywołując podziemne wybuchy).

Podsumowanie: lepszy PR niż działanie, co u polityka wcale nie musi być wadą. Człowiek środka – nie tylko zresztą w tej dziedzinie.

-

fot. www.bip.gov.pl

-
Podyskutuj na

ZIELONY PO CICHU

Przyglądając się proekologicznym zachowaniom premiera, a zdarzają się takowe nawet często, nie sposób pozbyć się wrażenia, że szefowi rządu nie zależy na ekowizerunku.

Owszem kancelaria premiera chętnie poparła akcję WWF „Godzina dla ziemi”, ale kiedy Donald Tusk podróżował rejsowymi samolotami nawet słowem nie zająknęła się o ekologicznym aspekcie takiej decyzji, podkreślając jedynie jej walory finansowe. Najwidoczniej ludzie odpowiedzialni za dobry PR premiera uznają, że nie warto stawiać na ekologię. Pozostaje mieć nadzieję, że sam Donald Tusk prędzej czy później zauważy taką potrzebę.

Podczas swojego expose premier odniósł się między innymi do kwestii ochrony przyrody. Obiecał wówczas uporządkować sprawy Rospudy i Natury 2000 z korzyścią dla środowiska. I tu należą się Donaldowi Tuskowi brawa, bo słowa dotrzymał, jego rząd obie sprawy załatwił. Koalicja PO-PSL zrezygnowała bowiem z budowy obwodnicy Augustowa przez najcenniejszą przyrodniczo część doliny Rospudy (tę inwestycję forsował PiS) i wyznaczyła jej nowy przebieg, nie kolidujący z tym obszarem.

Ekipa Donalda Tuska zakończyła – wszczęty za rządów PiS – konflikt z Komisją Europejską w sprawie sieci przyrodniczych obszarów chronionych Natura 2000 w Polsce. Prawo i Sprawiedliwość chciało, żeby wspomniana sieć objęła jak najmniej terenów naszego kraju, na co po interwencjach ekologów nie chciała zgodzić się KE. Rząd PO-PSL zaproponował objęcie Naturą 2000 mniej więcej 20 proc. powierzchni Polski, co plasuje nas pod tym względem w europejskiej czołówce.

Żeby nie było jednak tak kolorowo, rząd premiera Tuska, jeśli chodzi o ekologię, ma też i swoje za uszami. Oto kilka przykładów:

- To w dużej mierze za sprawą opinii Donalda Tuska rząd zrezygnował z wprowadzenia obowiązkowej opłaty nakładanej na torby foliowe, które klienci dostają w sklepach na zakupy.

- Rząd PO-PSL nie chce podjąć decyzji o powiększeniu Białowieskiego Parku Narodowego bez oglądania się na lokalnych lobbystów. Park wprawdzie zamierza powiększać, ale negocjując z miejscowymi władzami samorządowymi, co, niestety, oznacza, że polska część Puszczy Białowieskiej jeszcze długo nie będzie chroniona w całości jako park narodowy.

- Przed szczytem w Kopenhadze premier Tusk skupiał się w negocjacjach klimatycznych na dwóch kwestiach: by Polska dostała jak najwięcej darmowych limitów emisji CO2 oraz by nie musiała łożyć na walkę ze zmianami klimatycznymi w krajach biednych. Naszym zdaniem premierowi w kwestii zmian klimatycznych brakuje wyrobionego poglądu i wizji. Zamiast grozić wetem w negocjacjach z innymi krajami UE, a wcześniej przyjąć niezbyt dla nas korzystny unijny pakiet energetyczno-klimatyczny, Polska mogła zaproponować nowy, atrakcyjniejszy model walki ze zmianami klimatycznymi: masowe budownictwo energooszczędne, połączone z termomodernizacją na dużą skalę istniejących budynków, duże inwestycje w pompy ciepła, biogazownie i uprawy roślin energetycznych, masowe zalesianie nieużytków i trudnych w uprawie gruntów górskich. Do takiego pakietu wartoby włączyć także ulgi na auta elektryczne.

- Rząd nie dorobił się sensownego, kompleksowego pomysłu jak zmniejszyć ilość śmieci trafiających na wysypiska. Co gorsza wydaje się specjalnie tym problemem nie przejmować.

- Premier optuje mocno za budową elektrowni atomowych, dużo mniej uwagi poświęcając energetyce odnawialnej i zupełnie nie dostrzegając jej wielkiego potencjału.

- Donald Tusk nie skorzystał z oferty działaczy Greenpeace, którzy zaproponowali, że na własny koszt założą ogniwa fotowoltaiczne do produkcji prądu z energii słońca na dachu budynku Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Zupełnie nie rozumiemy takiej decyzji.

Mimo wszystko bilans premiera oceniamy na plus. Chociaż Donald Tusk wyraźnie stroni od wizerunku polityka żywo zainteresowanego sprawami ochrony środowiska, gdy zachodzi potrzeba potrafi stawać po dobrej stronie mocy. Właściwy przykład dał kilka lat temu, kiedy jeszcze jako zwykły poseł, zaangażował się w rozwiązanie problemu wielkiego wysypiska śmieci znajdującego się w otulinie Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego. Wówczas dzięki mediacjom posła Tuska powstał plan likwidacji składowiska i przeniesienia go w inne miejsce. Niestety z czasem ten projekt spełzł na niczym, jednak intencje były dobre.

Na koniec spojrzyjmy na… prywatny samochód premiera. Z ostatniego oświadczenia majątkowego Donalda Tuska (z kwietnia zeszłego roku) wynika, że premier jeździ toyotą corollą z 1997 r. Można powiedzieć: i dobrze i źle. Dobrze, bo szef rządu jest oszczędny, nie zmienia samochodów jak rękawiczek i tym samym „nie produkuje” gór moto-śmieci. Źle, bo 13-letnie auto na pewno jest mniej przyjazne dla środowiska od nowych paliwooszczędnych modeli.

Jeśli możemy premierowi doradzić cokolwiek w kwestii motoryzacyjnej, to pójście w ślady swojego koalicyjnego partnera Waldemara Pawlaka. Tym bardziej, że to właśnie rząd Donalda Tuska przeforsował proekologiczne przepisy, na podstawie których auta emitujące zbyt wiele spalin albo z wyciekami płynów eksploatacyjnych będą kierowane na złom. Zastrzegamy jednak, że naszym zamiarem nie było sugerowanie, iż toyota rodziny Tusków zalicza się do tej właśnie kategorii. Przeciwnie, jesteśmy przekonani, że prywatny samochód premiera jest w dobrym stanie technicznym.

Podsumowanie: mistrz PR nie dostrzega PR-owskiej siły ekologii. Dziwne, ale prawdziwe.

-

fot. www.po.org.pl

-
Podyskutuj na