Produkcja bez granic potrzebuje konsumpcji bez granic. Już wiek temu przestaliśmy produkować rzeczy tylko po to, żeby zaspokoić nasze potrzeby. Produkujemy dla samego produkowania – „bo to napędza gospodarkę”, „bo dzięki temu wzrasta światowe bogactwo”.  Ten system opiera się na trzech filarach: 1) planowane postarzanie produktów, 2) reklama, 3) zaciąganie kredytów na wciąż nowe dobra.

Film, który gorąco polecamy odkrywa kulisy spisku żarówkowego – pierwszego udokumentowanego planowanego postarzania produktu.

Prawie wszystko co dziś kupujemy ma się popsuć szybciej niż się nam wydaje. W drukarkach instaluje się specjalne czipy, które blokują sprzęt, po wydrukowaniu określonej ilości stron. To nic, że nasz sprzęt wciąż jest sprawny, czip decyduje o tym, że drukarka po wygaśnięciu gwarancji… „udaje” zepsutą. Sami zobaczcie:

fot. wikipedia

Wywiad, który przeprowadziliśmy z prof. Jackiem Jagielskim* – Ekologom powinno zależeć na rozwoju energetyki jądrowej – sprowokował wielu naszych czytelników do polemiki. Do ich argumentów ustosunkował się także bohater naszej rozmowy.

Zdecydowaliśmy się opublikować odpowiedź  profesora na stronie głównej, aby dać szansę na włączenie się do dyskusji większemu gronu czytelników.

Oddajemy głos prof. Jagielskiemu:

Dawno nie zaglądałem na to forum, ale cieszę się, że wątek nadal żyje. Odpowiadając na pytania: . Jeżeli ktoś przedstawi sensowną analizę, z której wyniknie, że optymalnym źródłem energii dla Polski jest palenie starych opon zmieszanych ze śrutą to będę głosował za taką technologią. Niestety, tzw. „energetyka odnawialna” to w dużej mierze wiara połączona z niewiedzą. Proszę o  konkrety: o jakim źródle energii mówimy.

Elektrownie wodne? Polska jest płaskim krajem, najwieksza elektrownia wodna to chyba Włocławek. Chyba 160 MW. W ciągu 20 lat musimy zbudować elektrownie o mocy 30000 MW bo grożą nam wyłączenia prądu. Nie da rady.

To może elektrownie wiatrowe? Niemcy próbowali. Wynik: elektrownie wiatrowe to góra 4-5 % produkcji energii w kraju, bo raz produkują energię (jak wieje) albo nie (jak nie wieje). A prąd jest potrzebny niezależnie od wiatru.

O ogniwach słonecznych nawet nie mówmy, w Polsce jest mniej dni słonecznych niż w  Szwecji.

To może ostateczny mit:”energetyka odnawialna ze źródeł rozproszonych”. Nikt nie potrafił jasno wyjaśnić o co chodzi. Chyba o  zbieranie szyszek i palenie w małych kotłowniach. Gdybyśmy chcieli z  takiego źródła uzyskać potrzebną energię to musielibyśmy obsadzić pół kraju wierzbą energetyczną. Reszta to miasta, wioski, rzeki, jeziora drogi i rzeki. Na pola uprawne już by nie było miejsca. Nikt nie tłumaczy jak to zbierać, jak przewieźć itp. Oczywiste jest też, że tak totalna monokultura upraw byłaby klęską ekologiczną.

A więc wróćmy do podstawowego pytania: jeżeli „energia ze źródeł odnawialnych” to jakich, jaka jest skala możliwej produkcji, jakie koszty, jakie konsekwencje. Trochę konkretów, proszę.

Jacek Jagielski

A kto z was ma inne zdanie na ten temat?

–
*Prof. dr hab. Jacek Jagielski jest pracownikiem naukowym Instytutu Problemów Jądrowych i Instytutu Technologii Materiałów Elektronicznych. Zajmuje się badaniami wpływu promieniowania na materiały oraz między innymi syntezą związków chemicznych poprzez implantację jonów. Opublikował ponad 150 prac w zagranicznych czasopismach naukowych. Angażuje się w projekty, których celem jest popularyzacja nauki.

fot. wikipedia

Każdy z nas może wpłynąć na to, które ryby będą łowione, wybierając w sklepach i restauracjach te gatunki, których liczebność jest na stabilnym poziomie i te, które posiadają certyfikaty gwarantujące, że ich połowy lub produkcja nie szkodzą środowisku. Ograniczając lub całkowicie rezygnując z zakupu zagrożonych gatunków, dajemy producentom jasny sygnał, że nie akceptujemy ich dalszego połowu.

Z badań przeprowadzonych na zlecenie WWF przez Millward Brown SMG/KRC wynika, że mimo że zdecydowana większość Polaków (63%) zdaje sobie sprawę, że wiele gatunków ryb jest zagrożonych wyginięciem, rzadko ma to wpływ na ich świadomość konsumencką i zachowania w momencie dokonywania zakupów. Kupując ryby, nie zwracamy uwagi na elementy związane z ekologią (certyfikat ekologiczny lub to czy ryba jest zagrożona). Mają one znaczenie tylko dla około 5% respondentów. Niewiele wiemy o zagrożonych gatunkach żyjących w Bałtyku. Wymieniano wśród nich najczęściej łososia bałtyckiego i dorsza, jednak taką świadomość miało zaledwie 17-18% ogółu respondentów badania. Te wyniki pokazują, jak istotne jest dostarczenie Polakom informacji, na temat tego, jakie gatunki ryb powinni wybierać w sklepie.

Długo żyliśmy w przekonaniu, że zasoby ryb i innych organizmów morskich są niewyczerpalne. Sytuacja ta uległa jednak zmianie – nowoczesne, intensywne metody połowów spowodowały, że zasoby ryb gwałtownie maleją. Nasze codzienne decyzje mogą ocalić wiele gatunków. Należy przestać spożywać zagrożone gatunki, takie jak łosoś bałtycki, sola czy węgorz. W ten sposób dajemy im czas aby rozmnożyły się na tyle licznie, że przestanie im grozić wymarcie. Możemy zamiast nich jeść ryby, których zasoby są na stabilnym poziomie. W poradniku WWF mają one bezpieczne, zielone światło. Należą do nich między innymi flądra, makrela, sandacz czy miętus – mówi Piotr Prędki, Specjalista projektu Zrównoważone rybołówstwo WWF Polska.

WWF apeluje, aby zwracać uwagę na to, skąd pochodzi ryba, którą kupujemy. Zasoby danego gatunku w jednym akwenie mogą być stabilne, podczas gdy w innym akwenie – bardzo niskie. Zgodnie z unijnym prawem wszystkie produkty rybne oraz owoce morza na rynku wspólnotowym powinny posiadać na etykiecie informację, gdzie dany gatunek został złapany i czy pochodzi z hodowli. Dzięki temu możemy mieć pewność, że kupujemy produkty rybne pochodzące z populacji, którym nie zagraża wymarcie i których połowy i hodowla nie szkodzą środowisku. Niestety w Polsce często te przepisy nadal nie są przestrzegane i egzekwowane. Wybór niezagrożonych gatunków powinien ułatwiać konsumentom także certyfikat MSC (the Marine Stewardship Council, MSC), który gwarantuje, że produkty spełniają określone standardy ekologiczne. W Polsce produktów z certyfikatem MSC jest wciąż stosunkowo niewiele. WWF ma nadzieje, że ich liczba oraz popyt na nie będą ciągle wzrastać, podobnie jak w innych państwach europejskich.

Z pełnym raportem i poradnikiem można się zapoznać TUTAJ

źródło: Greenpeace, ilustracja: wikipedia

Gdzieniegdzie słychać jednak głosy oburzenia, jakoby robiono z igły widły. Niesłusznie. Nawet wydawałoby się minimalne złe praktyki wielkich korporacji, należy napiętnować. A Greenpeace do rzeczy podszedł ponadto z humorem.

„SZOK! Wczoraj Ken ujawnił kulisy swojego rozstania z Barbie. W oświadczeniu Kena czytamy – Nie spotykam się z laskami, które rżną lasy!. Koniecznie okaż mu swoje wsparcie na greenpeace.pl/ken” – czytamy w oświadczeniu GP dla mediów. Trzeba przyznać, że akcja jest bardzo pomysłowa. Gorąco ją popieramy. Cały świat zna lalki Barbie. Dzięki pomysłowi GP cały świat usłyszy teraz o tym w jakie pudełka firma Mattel pakuje swoje zabawki.

Tanie, jednorazowe pudełka, w których mieszka Barbie pochodzą od koncernu Asia Pulp and Paper (APP), który by produkować papier rżnie lasy deszczowe i osusza torfowiska w Indonezji. Te działania to katastrofa dla klimatu, rdzennych społeczności, zagrożonych gatunków, takich jak np. tygrys sumatrzański…

„Bezpowrotnie tracimy bezcenne lasy deszczowe i siedliska zwierząt – wszystko po to, by Barbie mogła się owinąć w tanie, jednorazowe opakowanie. Mattel musi położyć kres uzależnieniu Barbie od niszczenia lasów naturalnych i natychmiast przestać używać produktów APP” piszą działacze Greenpeace. A my wraz z nimi zachęcamy: Dołącz do Kena i wyślij wiadomość do firmy Mattel.

W zeszłym roku w podobnej akcji, udało się przekonaćNestlé, by usunęło z łańcucha swoich dostawców firmy prowadzące rabunkową gospodarkę leśną. To pokazuje, że RAZEM mamy wielką siłę.

Od śmierci głodowej uratowano pięć dodatkowych koni, które nadal przebywały w koszmarnej hodowli koło Warszawy. Dzięki akcji na Facebooku, zaangażowaniu mediów i w wyniku interwencji Pogotowia dla Zwierząt i Fundacji Viva! odebrano łącznie dziewiętnaście zwierząt, będących w stanie skrajnego wyczerpania. Wszystkim, którzy włączyli się w akcje, ogromnie dziękujemy. 

W hodowli koni czystej krwi arabskiej, znajdującej się w Cholewach koło Warszawy, przebywało jeszcze pięć wychudzonych klaczy. Nie udało się ich zabrać podczas kwietniowej interwencji, ponieważ Pogotowie Dla Zwierząt i Fundacja Viva! w pierwszej kolejności odebrały zwierzęta będące w najcięższym stanie. Inspektorzy tych organizacji wraz z lekarzem weterynarii dokonali kolejnej kontroli stanu zdrowia klaczy w dniu 23 maja.

– Okazało się, że właściciel nie poprawił warunków bytowych zwierząt, pomimo wcześniejszego nakazu – informuje Grzegorz Bielawski z Pogotowia Dla Zwierząt. – Konie były w fatalnej kondycji, nadal nie miały stałego dostępu do wody, nie zostały odrobaczone i odwszawione, a w stajni i obejściu panowało skrajne niechlujstwo. Dalsze przebywanie zwierząt w takich warunkach mogło tylko pogorszyć ich stan – dodaje.

W wyniku kontroli inspektorzy do spraw zwierząt podjęli decyzję o odbiorze pięciu klaczy, zgodnie z art. 7.3 Ustawy o Ochronie Zwierząt. Trafiły one do zaprzyjaźnionych stajni, gdzie otoczone troskliwą opieką, pod okiem weterynarzy, będą wracały do zdrowia. O dalszym ich losie zadecyduje sąd, ponieważ zgodnie z prawem są one nadal własnością swojego hodowcy. Łącznie odebrano dziewiętnaście z dwudziestu koni (jeden z nich został niedawno sprzedany przez właściciela). W gospodarstwie w Cholewach nie pozostało żadne zwierzę.

Sytuacja koni była znana od kilku lat miejscowym władzom gminy Błonie oraz Powiatowemu Inspektoratowi Weterynarii, którzy regularnie otrzymywali sygnały o tragicznym stanie zwierząt i mieli uprawnienia do wydania decyzji nakazującej odebranie ich właścicielowi, który nadal je rozmnażał. Coraz częściej pojawiały się też informacje o martwych koniach na posesji, jednak działania służb powołanych do kontrolowania przepisów ochrony zwierząt nie przynosiły skutku. Od 2009 roku toczyła się sprawa o odebranie właścicielowi wszystkich zwierząt, ale 22 kwietnia 2011 roku sąd ją umorzył.

Pomogła dopiero szeroko zakrojona akcja, rozpoczęta przez grupę miłośników zwierząt, którzy pod koniec kwietnia podjęli działania mające na celu poinformowanie odpowiednich instytucji i mediów o tragicznym stanie koni z Cholew. Jako pierwszy skromnego – ale jak się okazało ważnego – wsparcia udzielił nasz portal. Poinformowaliśmy o sytuacji zwierząt, a następnie założyliśmy na Facebooku wydarzenie pod nazwą „Pomóż zakończyć koszmar koni w Cholewach!!!”. Skupiło ono ponad 3800 uczestników, którzy niejednokrotnie na własną rękę alarmowali odpowiednie organizacje, władze i media. Wszystkim zaangażowanym ogromnie dziękujemy :-)

Dzięki współpracy wielu miłośników koni, mediów i organizacji działających na rzecz zwierząt, w ciągu niecałego tygodnia udało się uratować czternaście pierwszych zwierząt, a w tym tygodniu pięć pozostałych.

Mimo, że wszystkie odebrane konie są już bezpieczne, to jeszcze nie koniec akcji, ponieważ pilnie potrzebne są środki na pokrycie kosztów ich leczenia i utrzymania. Osoby, chcące pomóc, mogą wpłacać pieniądze na konta dwóch organizacji, które przeprowadziły akcję odebrania koni i wzięły na siebie odpowiedzialność za ich powrót do zdrowia:

Fundacja Międzynarodowy Ruch na Rzecz Zwierząt Viva!­­­­:

11 1370 1109 0000 1706 4838 7308

lub

Pogotowie dla Zwierząt:

98 8951 0009 5500 7807 2000 0060

Zdjęcia z akcji ratowania koni są do pobrania z:

http://img534.imageshack.us/slideshow/webplayer.php?id=dsc0863i.jpg

Dodatkowych informacji udzieli:

Krystyna Kukawska

Pogotowie dla Zwierząt

Tel. 600 122 176

fot. wikipedia

Miejscowe władze oraz Powiatowy Inspektorat Weterynarii regularnie otrzymywali sygnały o tragicznym stanie zwierząt. Coraz częściej pojawiały się też informacje o martwych koniach na posesji, a działania służb powołanych do kontrolowania przepisów ochrony zwierząt nie przynosiły skutku. Od 2009 roku toczyła się sprawa o odebranie właścicielowi wszystkich zwierząt, ale 22 kwietnia 2011 roku sąd ją umorzył.

Pomogła dopiero interwencja mediów, Pogotowia dla Zwierząt z Trzcianki i Fundacji Viva! oraz Polskiego Związku Hodowców Koni Arabskich (PZHKA), które zostały zaalarmowane przez miłośników koni. Przyjechali oni do stadniny w Cholewach w ubiegłą sobotę, 30 kwietnia, w celu sprawdzenia stanu zwierząt.

Początkowo inspektorzy Pogotowia dla Zwierząt nie zostali wpuszczeni przez policjantów na teren gospodarstwa pomimo, iż zgłosili zawiadomienie o przestępstwie i chcieli zbadać zwierzęta w asyście policji. Jednak oficer dyżurny policji z Błonia poinformował, że Powiatowy Lekarz Weterynarii zabronił wpuszczania służb zajmujących się ochroną zwierząt na teren posesji. Dopiero interwencja w prokuraturze sprawiła, że policja pozwoliła inspektorom na dokonanie oceny stanu zdrowia i warunków bytowych 20 zaniedbanych koni.

W wyniku kontroli okazało się, że czternaście zwierząt wymaga natychmiastowego przewiezienia w bezpieczne miejsce, ze względu na zagrożenie dla ich życia. Podczas oględzin potwierdzono większość zarzutów stawianych wcześniej właścicielowi. Nie było odpowiednich zapasów pożywienia, wiele z koni miało zwyrodnienia, zanik mięśni i zaniedbane kopyta. – Jest to wynik niedożywienia i długotrwałego głodu – mówi Krystyna Kukawska, inspektor ds. ochrony koni w Pogotowiu dla Zwierząt.

–  Zwierzęta, które zastano na miejscu były w złej kondycji. Były zawszawione. Ich stan zmusił nas do natychmiastowego odbioru większości z nich, ponieważ dalsze przebywanie u właściciela zagrażało ich życiu. Czego dowodem może być kilkudniowa agonia oraz niedawna śmierć klaczy, a także wiele podobnych przypadków na przestrzeni ostatnich lat. Wraz z lekarzem weterynarii dokonywałem oględzin wszystkich zwierząt, dla wielu z nich pomoc nadeszła w ostatniej chwili – mówi Grzegorz Bielawski z Pogotowia dla Zwierząt. Opinię na temat warunków panujących w gospodarstwie wyda także biegły sądowy, który przyjechał na prośbę organizacji i brał udział w inspekcji.

Właściciel dał się przekonać do dobrowolnego wydania koni, dzięki czemu udało się wybrać kilkanaście, będących w najgorszym stanie. W grupie tej znalazły się również wszystkie ogiery. Część z koni trafiła do ośrodka Fundacji Viva!, reszta do stajni nadzorowanych przez Pogotowie dla Zwierząt. Odebrane konie przebywają pod stałą kontrolą, ich stan jest ciężki ale jest nadzieja, że dzięki profesjonalnej opiece ocaleją. Jedna z wytypowanych klaczy nie mogła wyjechać w sobotę, ponieważ była zbyt wyczerpana porodem, który rozpoczął się w trakcie interwencji. Otoczono ją opieką weterynaryjną i odebrano właścicielowi w środę, 4 maja. O dalszym losie uratowanych zwierząt zadecyduje sąd, ponieważ nadal są własnością swojego hodowcy.

Sytuacja sześciu koni, które zostały u właściciela, jest stale monitorowana, zarówno przez organizacje zajmujące się ochroną zwierząt jak i weterynarzy. PZHKA dostarczył siano, pasze i minerały, a także zaapelował do stadnin ANR o przekazanie dodatkowych ilości pożywienia. Zwrócił się także do środowiska jeździeckiego i miłośników zwierząt z prośbą o wpłaty na konto Pogotowia dla Zwierząt.

Osoby, które chcą pomóc w pokryciu kosztów utrzymania i leczenia koni z Cholew mogą wpłacić pieniądze (z dopiskiem „dla koni z Cholew”) na konto organizacji:

Pogotowie dla Zwierząt:

98 8951 0009 5500 7807 2000 0060

lub

Fundacja Międzynarodowy Ruch na Rzecz Zwierząt Viva!­­­­:

11 1370 1109 0000 1706 4838 7308

Dodatkowe informacje dotyczące sytuacji koni z Cholew będą na bieżąco publikowane na portalu Facebook, na stronie założonego przez nas wydarzenia Pomóżmy zakończyć koszmar koni w Cholewach!!!

oto kilka zdjęć z podjętej akcji:

- każde 5 kg makulatury – 1 sadzonka.

-każda sztuka średniego sprzętu elektrycznego (żelazko, telewizor, monitor itd.) – 1 sadzonka

- za każde 3 telefony komórkowe – 1 sadzonka.

Obchody Światowego Dnia Ziemi, które co roku odbywają się 22 kwietnia, w 2011 roku obchodzone były jednak podczas Międzynarodowego Roku Lasów, ogłoszonego przez Organizację Narodów Zjednoczonych. Tematem wiodącym było hasło  „las całkiem blisko nas”.

Mimo wielu interwencji, zarówno osób prywatnych jak i instytucji pożytku publicznego oraz miejscowych władz, sytuacja około dwudziestu koni, od wielu lat, nie ulega poprawie. Konie nie mają regularnego dostępu do czystej wody ani odpowiedniego schronienia. Budynek, który pełni rolę stajni, jest rozpadającą się drewnianą szopą, pełną nieusuniętego obornika i grozi zawaleniem.

Powiatowy Inspektorat Weterynarii złożył w 2009 roku wniosek do sądu o odebranie stada właścicielowi, jednak sąd umorzył postępowanie 22 kwietnia 2011 roku. Uzasadnienie wyroku na razie jest nie znane. Nie wiadomo też, czy PIW zamierza się odwołać.

Tymczasem dwa dni po umorzeniu sprawy jedna z klaczy osłabła na tyle, że przez dwa dni leżała na pastwisku w błocie, nie mogąc się podnieść o własnych siłach. Zaalarmowano policję, miejscowe władze, Powiatowy Inspektorat Weterynarii, fundację Pegasus i Pogotowie dla Zwierząt. Stan klaczy jest ciężki, mimo udzielenia jej pomocy weterynaryjnej. Reszta stada, która przeżyła zimę w ekstremalnie ciężkich warunkach, jest w bardzo złej kondycji. Zdjęcia mówią niestety same za siebie. Fotografie wykonała Malwina Sobiecka zaledwie przed dwoma dniami (tj. 25 kwietnia 2011 roku).

————————————————————————-

Dodatkowych informacji udzieli: Marta Sikorska-Łyś, e-mail: marta.sikorska-lys@equieducation.pl

Im szczęśliwsza kura, tym lepsze jajko :-) wiadomo. Niestety olbrzymia liczba kur w naszym kraju nie tylko jest „nieszczęśliwa”, ale po prostu brutalnie torturowana. Metoda klatkowa to masowa produkcja, bez jakiejkolwiek dbałości o komfort kur. Celem takiej hodowli jest maksymalne wykorzystanie zwierząt, które w końcu padają z wycieńczenia i wyniszczenia. Stłoczone na o wiele za małej przestrzeni (jedna kura ma mniej powierzchni do życia niż kartka papieru A4) ranią się nawzajem, brodzą we własnych odchodach i żyją w niewyobrażalnym permanentnym stresie.

Wielce pocieszające jest to, że Komisja Europejska ustaliła, iż 1 stycznia 2012 r. zostanie wprowadzony zakaz konwencjonalnego, bateryjnego chowu kur niosek. W ten sposób przychyliła się do apelu wielu organizacji ekologicznych na całym świecie. Polski rząd – cóż za nieczułość – wystąpił jednak z wnioskiem o odroczenie zakazu stosowania tzw. nieulepszonych klatek. Na szczęście naszego (niemądrego) wniosku nie poparła ani Rada Rolnictwa UE, ani żadne z państw członkowskich. Oznacza to, że od początku przyszłego roku wejdzie w życie obowiązek stosowania tzw. klatek ulepszonych. Klatki te będą wzbogacone o grzędy, gniazdo do składania jaj oraz grzebalisko ze ściółką, dzięki czemu ptaki będą mogły zaspokoić przynajmniej minimum swoich potrzeb. To duży krok naprzód, chociaż na pewno chciałoby się więcej… swobody dla niosek :-)

Są powody do satysfakcji, ale pamiętajmy, że tortury wciąż trwają. Jak zatem odróżnić jajka szczęśliwych kur, od jajek kur maltretowanych? Jaja pochodzące z wielkich ferm, gdzie stosuje się metody klatkowe, oznaczone są na początku kodu opisującego ich pochodzenie cyfrą 3. Z kolei cyfra 2 na początku kodu oznacza hodowlę metodą ściółkową, mniej niedogodną dla zwierząt. Jajka pochodzące z chowu na wolnym powietrzu oznacza się cyfrą 1. Dla producentów ekologicznych jaj zarezerwowano cyfrę 0.

Kupując więc jaja na święta pamiętajmy, że mamy wybór – im mniejsza liczba na początku kodu, tym lepsze warunki hodowli kur. Zatem: NIE KUPUJMY TRÓJEK!

Zachęcamy do przyłączenia się do akcji na Facebooku.

Dla zainteresowanych: do przeczytania raport „Kupuj jajka z głową” opracowany przez Klub Gaja

-
fot. wikipedia, na obrazku bardzo szczęśliwa kwoka i kurczaki :-)