Sprawę dobrze obrazuje poniższy filmik:

Ogólnopolskie Towarzystwo Ochrony Ptaków, razem z innymi organizacjami ekologicznymi, apeluje do Komisji Europejskiej o przedstawienie wniosku legislacyjnego uwzględniającego problem pośrednich zmian w użytkowaniu gruntów (ILUC) przez zezwolenie jedynie na te biopaliwa, które są lepsze dla klimatu niż paliwa kopalne. W ramach tej międzynarodowej kampanii pod nazwą „Powiedz STOP złym biopaliwom” zbierane są podpisy pod petycją dotyczącą ograniczenia stosowania biopaliw, które mają negatywny bilans emisji CO2. Komisja Europejska przedstawi plany dotyczące rozwoju rynku biopaliw w lipcu.

Raport przedstawiony przez niezależny Instytut Europejskiej Polityki Ochrony Środowiska (IEEP) stwierdza, że do roku 2020 stosowanie biopaliw w transporcie spowoduje emisję między 81% a 167% więcej gazów cieplarnianych niż paliwa kopalne. Pociągnie to za sobą również przekształcenie w nowe pola uprawne lasów, łąk i torfowisk zajmujących obszar dwukrotnie większy niż Belgia. Wyniki raportu zostały oparte na planach poszczególnych państw członkowskich UE dot. zwiększenia wykorzystania biopaliw. Zmiana w użytkowaniu gruntów na taką skalę przyczyni się do uwolnienia ogromnych ilości CO2, co stworzy większe zagrożenie dla klimatu niż produkcja tej samej ilości energii w oparciu o spalanie paliw kopalnych.

Zgodnie z dyrektywą RED, do roku 2020 wszystkie państwa członkowskie UE są zobowiązane do zaspokajania 10% energii w transporcie drogowym ze źródeł odnawialnych, w tym ze spalania biopaliw. Kiedy istniejące użytki rolne są zagospodarowywane pod uprawę roślin energetycznych, produkcja rolna na inne cele musi zostać przesunięta w inne miejsca, aby zaspokoić wciąż rosnące zapotrzebowanie na żywność. Takie przesunięcie odbywa się często kosztem lasów, użytków zielonych, torfowisk i innych ekosystemów magazynujących duże ilości węgla organicznego.

W konsekwencji, przyczynia się to do znacznego wzrostu emisji gazów cieplarnianych z gleby i usuniętej roślinności.

Kampanię „Powiedz STOP złym biopaliwom” przygotowały organizacje:

BirdLife Europe

Client Earth

European Environmental Bureau

Friends of the Earth Europe

Transport & Environment

–

Dyrektywa RED – dyrektywa 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych. Zgodnie z nią do 2020 roku wszystkie państwa członkowskie UE są zobowiązane do zaspokajania 10% energii w transporcie drogowym ze źródeł odnawialnych, w tym ze spalania biopaliw.

ILUC – indirect land use change, czyli pośrednie zmiany w użytkowaniu gruntów wynikające z rozwoju upraw na potrzeby produkcji biopaliw.

Gdzieniegdzie słychać jednak głosy oburzenia, jakoby robiono z igły widły. Niesłusznie. Nawet wydawałoby się minimalne złe praktyki wielkich korporacji, należy napiętnować. A Greenpeace do rzeczy podszedł ponadto z humorem.

„SZOK! Wczoraj Ken ujawnił kulisy swojego rozstania z Barbie. W oświadczeniu Kena czytamy – Nie spotykam się z laskami, które rżną lasy!. Koniecznie okaż mu swoje wsparcie na greenpeace.pl/ken” – czytamy w oświadczeniu GP dla mediów. Trzeba przyznać, że akcja jest bardzo pomysłowa. Gorąco ją popieramy. Cały świat zna lalki Barbie. Dzięki pomysłowi GP cały świat usłyszy teraz o tym w jakie pudełka firma Mattel pakuje swoje zabawki.

Tanie, jednorazowe pudełka, w których mieszka Barbie pochodzą od koncernu Asia Pulp and Paper (APP), który by produkować papier rżnie lasy deszczowe i osusza torfowiska w Indonezji. Te działania to katastrofa dla klimatu, rdzennych społeczności, zagrożonych gatunków, takich jak np. tygrys sumatrzański…

„Bezpowrotnie tracimy bezcenne lasy deszczowe i siedliska zwierząt – wszystko po to, by Barbie mogła się owinąć w tanie, jednorazowe opakowanie. Mattel musi położyć kres uzależnieniu Barbie od niszczenia lasów naturalnych i natychmiast przestać używać produktów APP” piszą działacze Greenpeace. A my wraz z nimi zachęcamy: Dołącz do Kena i wyślij wiadomość do firmy Mattel.

W zeszłym roku w podobnej akcji, udało się przekonaćNestlé, by usunęło z łańcucha swoich dostawców firmy prowadzące rabunkową gospodarkę leśną. To pokazuje, że RAZEM mamy wielką siłę.

Według systematyki orłami są tylko jastrzębiowate z podrodziny Aquila (łac. orzeł), a bielik należy do podrodziny Haliaeetus (po polsku orłan). Odrzucając wszelką wiedzę heraldyczną można spojrzeć na nasze godło przez pryzmat wiedzy przyrodniczej. Pewne jest, że w naszym godle widnieje symbol ptaka. Na pierwszy rzut oka widać że jest to ptak należący do rzędu szponiaste (dawniej drapieżne) gdyż posiada długie ostro zakończone szpony, które ptakom tego rzędu służą do polowania. Tyle pewników, reszta rozważań to już tylko domysły i legendy.

W naszym kraju gniazduje 5 gatunków orłów: orzeł przedni, orzeł stepowy, orlik krzykliwy, orlik grubodzioby oraz orzełek. Można przyjąć że na symbol ptaka narodowego powinniśmy wybrać największego z naszych orłów czyli orła przedniego (rozpiętość skrzydeł 190-230cm). Bielik w tej konkurencji wypada troszkę lepiej – rozpiętość skrzydeł 200 – 245 cm, co daję mu miano największego ptaka drapieżnego Polski. Punkt dla orłanów. Dziób też wskazuje na bielika, gdyż tylko on posiada równie żółty i potężny, co ptak widniejący na godle RP.

Może więc kolor jest cechą rozstrzygającą? Niestety próżno na świecie szukać białego orła. Legenda mówi o naszym praojcu Lechu, który w okolicach Poznania ujrzał na tle zachodzącego słońca białego orła z młodymi, co go zainspirowało do założenia grodu Gniezno i wyboru orła na symbol wszystkich Polaków. Lech mógł się pomylić i nazwać orłem rybołowa, który od spodu jest rzeczywiście biały. Oczywiście rybołów orłem nie jest.

Kolejną wskazówkę podsuwa XVI wieczny kronikarz Marcin Bielski, który sugeruje że założyciel Gniezna Lech wybrał to miejsce z powodu licznych orlich gniazd. Orły są ptakami silnie broniącymi swojego terytorium przed przedstawicielami tego samego gatunku. Cecha ta bardzo utrudnia zakładanie licznych gniazd na małym obszarze. Problemu z tym nie ma Bielik, który broni tylko niewielkiego rewiru gniazdowego. Nad Zalewem Szczecińskim są miejsca gdzie z jednego gniazda Bielika widać gniazdo kolejnej pary.

Symbol orła towarzyszy naszym pierwszym męczennikom – świętemu Wojciechowi i Stanisławowi. W obu przypadkach legendy głoszą że orły strzegły zwłok świętych. To zachowanie idealnie pasuje do bielika, który swoją dietę chętnie uzupełnia padliną i nie przeszkadza mu towarzystwo innych bielików.

Pierwszym ptasim symbolem w historii polski jest srebrny denar Bolesława Chrobrego z początku X wieku. Rysunek ponoć przedstawia orła. Można w nim równie łatwo dopatrzeć się pawia – symbol kojarzony z majestatem władcy, jak i głuszca – przypuszczalny symbol księcia Polan. Za orłem przemawiają jednak kropki na piersi typowe dla młodocianych orlików grubodziobych i krzykliwych.

Reasumując: nasze godło projektu profesora Zygmunta Kamińskiego z pewnością jest inspirowane  bielikiem, a nie orłem. To z kolei zbliża nas to do Amerykanów, których symbolem jest bielik amerykański – czyli orłan.

Ptaki w godłach państw:

Bahamy: flaming (Phoenicopterus ruber)

Australia: struś emu

Kolumbia: kondor wielki

Papua Nowa Gwinea: ptak rajski

Północny Cypr: gołąb

Gwatemala: kwezal herbowy

Saint Lucia: papuga

Sudan: sekretarz (Sagittarius serpentarius)

Szanowny Panie Ministrze,

Wbrew Pana dotychczasowym obietnicom wyrąb drzew w Puszczy Białowieskiej nie został dostosowany do propozycji naukowców i ekspertów. Z każdym dniem pracy drwali giną bezpowrotnie piękne fragmenty naszego narodowego skarbu. Niszczone są ostatnie ostoje naturalnego lasu, bez których nie uda się zachować wyjątkowego charakteru Puszczy. Apeluję o  natychmiastowe wstrzymanie cięć na terenach wskazanych przez naukowców i  organizacje pozarządowe. Pana decyzja będzie najpiękniejszą walentynką dla Puszczy oraz dowodem prawdziwej miłości do polskiej przyrody.

W tym roku największa na świecie giełda tuńczyków w Japonii pobiła kolejny rekord. Za jednego tuńczyka błękitnopłetwego zapłacono prawie 400 tyś. dolarów. Cena jednego kilograma tej ryby osiągnęła tym samym pułap ponad tysiąca stu dolarów. Trzeba przyznać, że taka kwota robi wrażenie – niestety bardzo smutne.

Tuńczyk błękitnopłetwy jest największym gatunkiem tej ryby i osiąga nawet 700 kilogramów. Zbyt obfite połowy doprowadziły do tego, że Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) sklasyfikowała tuńczyka błękitnopłetwego jako gatunek w wysokim stopniu zagrożony wyginięciem. Od lat 70. populacja tego gatunku ryby spadła aż o 80 procent!!! Tymczasem wciąż się ją masowo odławia, w czym celują przede wszystkim Japończycy.

Podobnie rzecz się ma z polowaniami na walenie. To z nikim innym tylko właśnie z japońskimi kutrami ekolodzy z organizacji Sea Shepherd  toczą wojny o wieloryby na wodach Antarktyki – o czym pisaliśmy już wielokrotnie.

Niepohamowane apetyty Japończyków na mięso zwierząt ginących gatunków są powszechnie znane. Procentowo mieszkańcy kraju kwitnącej wiśni to najwięksi konsumenci owoców morza na świecie. Zastanawiające, że naród, który tak bardzo dba o oszczędzanie wody pitnej i promowanie alternatywnych źródeł energii, jest jednocześnie tak bardzo nieczuły na problem masowego wyniszczania gatunków.

fot. wikipedia

Dzieło milionera każdy może zobaczyć TUTAJ, na stronach Gazeta.pl

Sprawa jest przykra, bo dotyka ewidentnej znieczulicy nie tylko estetycznej, ale i społecznej. Gołym okiem widać, że pan milioner nie liczy się z niczym i nikim.

Nie wszystko jednak stracone. Płot przecież można rozebrać. Może warto zaapelować do milionera, żeby przemyślał swoje decyzje, poszedł po rozum do głowy i zrezygnował ze zmieniania wspaniałego Parku Krajobrazowego Beskidu Małego w więzienie?

A może należałby zmusić ,gminę, która pozwolenie wydała, żeby zmusiła milionera do rozebrania tego szkaradztwa? Tylko czy znajdzie się na to paragraf?

Teraz kilka prostych faktów:

Inwestor, który budował hotel dopuścił się samowoli budowlanej, kilkukrotnie łamiąc obowiązujące przepisy. Według pozwolenia na budowę hotel miał mieć 7 pieter i dach przykryty łupkiem, tak aby nie dominował okolicy i nawiązywał do niej wyglądem. Powstały hotel jest jednak wyższy o około 5 metrów, a jego dach przykrywa blacha. Tadeusz Gołębiewski właściciel sieci hotelowej tłumaczy, że budynek jest wyższy, bo ze względu na duże opady śniegu trzeba było zrobić bardziej spadzisty dach. Oraz że na tak dużej powierzchni nie stosuje się pokrycia z łupków.

Ponieważ hotel jest wyższy niż w pierwotnym planie, większy niż w pierwotnym planie i ma inny dach niż we pierwotnym planie… władze miasta postanowiły zaakceptować samowolę budowlana inwestora i zatwierdzić nowy plan zagospodarowania przestrzennego okolicy post factum, tak aby pasował do wybudowanego z pogwałceniem przepisów obiektu.

Efekt:

Nad Karpaczem dominuje monstrum, którego dach sięga wyżej niż najwyższe okoliczne szczyty. Monstrum, które psuje krajobraz. Monstrum, które wcale nie musiało być monstrum, gdyby wydający pozwolenie na budowę mieli wyobraźnię, a inwestor trzymał się przepisów.

Wnioski:

Inwestora należałoby przymusić, aby rozebrał nadprogramowe pietra, zmienił dach i kubaturę hotelu. Burmistrza Karpacza w nadchodzących wyborach samorządowych należałoby zaś posłać na zieloną trawkę. Niech tam – na „śmierdzącej łące” – zastanowił by się czy przyroda powinna służyć człowiekowi, czy człowiek żyć w zgodzie z przyrodą.

Samorządowcy Hajnówki uznali ponadto, że poszerzenie parku pociągnie za sobą zwolnienia w Lasach Państwowych. O dziwo radni odmówili podpisania, wynegocjowanego pomiędzy ministerstwem i Lasami Państwowymi porozumienia, które gwarantowało, że zwolnień nie będzie.

Maciej Nowicki, były minister środowiska w zeszłym roku zaproponował gminom co najmniej 100 milionów złotych, w zamian za zgodę na włączenie do parku dodatkowych 20 tysięcy hektarów lasu, należących w całości do Skarbu Państwa.Po rocznych negocjacjach ustalono, że w grę wejdzie 12 tysięcy hektarów (z których i tak ponad 60 procent stanowiły już wyłączone z gospodarki rezerwaty przyrody). Wówczas przewidzianą dotację zmniejszono do 70 milionów złotych.

Niestety projekt odrzucili zarówno radni Narewki, jak i Hajnówki. Wciąż oczekiwane jest stanowisko Białowieży. Prawdopodobnie jednak możemy go wcale nie poznać. Bo czas wyznaczony przez ministra upływa 20 października. W tej sytuacji należy się spodziewać, że ministerstwo środowiska nie będzie czekać na zdanie radnych i ogłosi swoje stanowisko w najbliższych dniach.

Postawa samorządowców nie jest niestety zaskoczeniem. Ten przypadek jednak wreszcie jasno pokazuje, że przepisy które dają radnym prawo weta w kwestii parków narodowych są po prostu złe. Dlatego właśnie gorąco popieramy obywatelski projekt ustawy, która między innymi prawo samorządowego weta zastąpi prawem do konsultacji.

Jeżeli zbierzemy 100 000 podpisów pod projektem ustawy o ochronie przyrody, pomożemy skutecznie chronić Puszczę Białowieską. Na stronie „Ty decydujesz” znajdziecie wszystkie informacje o tym gdzie i do kiedy możecie składać swoje podpisy. Los naszej przyrody naprawdę jest w naszych rękach.

Dajmy głos!

-

na zdjęciu: zwalony dąb w Białowieskim Parku Narodowym. Według legendy miał pod nim wypoczywać sam król Jagiełło :-)

Aktywiści Greenpeace z kilku europejskich krajów weszli dziś rano na dach Ministerstwa Środowiska w Warszawie i rozwiesili transparent z wielkim sercem i hasłem. To swoiste ponowienie apelu do ministra środowiska o ograniczenie wycinki drzew oraz poszerzenie parku narodowego na całość Puszczy.

Przed Ministerstwem Środowiska powstaje także „zielone miasteczko”, do którego Greenpeace serdecznie zaprasza wszystkich, którym bliska jest idea ochrony Puszczy Białowieskiej. Organizacja zapewnia, że w miasteczku „przewidziano gry i zabawy dla dzieci, koncerty i pokazy tańca z ogniem”.

Jakie są oczekiwania wobec urzędników? Robert Cyglicki, dyrektor polskiego Greenpeace mówi: „Oczekujemy, że minister zatrzyma wycinkę do czasu sporządzenia nowych planów urządzenia lasu i uwzględni w nich ograniczenie wyrębu drzew do ilości niezbędnych lokalnym mieszkańcom oraz wprowadzi zakaz wycinki drzew w okresie lęgowym ptaków. Cały czas otwarta pozostaje także kwestia poszerzenia Białowieskiego Parku Narodowego”.

O tej sprawie pisaliśmy już wielokrotnie. Szczególnie polecamy dwa poniższe teksty:

http://wiecejtlenu.pl/2010/01/18/puszcza-bialowieska-nie-bedzie-wieksza/

http://wiecejtlenu.pl/2010/02/10/puszcza-bialowieska-%E2%80%93-akt-iii/

Białowieski Park Narodowy ciągle obejmuje jedynie 17% powierzchni Puszczy. W ubiegłym roku ówczesny minister środowiska prof. Maciej Nowicki podjął działania zmierzające do rozszerzenia BPN na 50% terenu Puszczy. Był to ruch, na który ekolodzy i naukowcy czekali od dawna. Niestety obecny minister środowiska prof. Andrzej Kraszewski, po negocjacjach z lokalnymi władzami, zredukował ten plan i forsuje poszerzenie parku do ok. 35% obszaru Puszczy. Plan ten zakłada rozszerzenie o tereny będące już pod ochroną w formie rezerwatów, więc niewiele zmieni w praktyce.

Jak uważa szef Greenpeace „ten pomysł to mydlenie oczu, które ma pokazać opinii publicznej jak sprawnie działa Ministerstwo Środowiska. Jeśli tak ma wyglądać poszerzenie Białowieskiego Parku Narodowego to lepiej w ogóle tego nie robić i przeznaczyć pieniądze na inne formy ochrony. Choćby ograniczenie wycinki do ilości niezbędnych lokalnym mieszkańcom czy zaprzestanie wycinki w okresie lęgowym ptaków”.

Do takich wniosków doszła NIK, badając, co władze największych aglomeracji w Polsce robią, by zaradzić korkom i usprawnić komunikację. Kontrola Izby objęła osiem miast: Warszawę, Wrocław, Gdańsk, Poznań, Bydgoszcz, Kraków, Szczecin i Lublin. Wynika z niej, że inwestycje drogowe w tych ośrodkach nie nadążają za wzmagającym się ruchem samochodowym (liczba samochodów w kontrolowanych miastach wzrosła w ostatnich dziesięciu latach od 120 do 150 proc.).

Wszystkie badane aglomeracje planowały przedsięwzięcia zwiększające przepustowość ulic oraz opracowywały metody zachęcające mieszkańców do korzystania z komunikacji zbiorowej. Większości tych planów jednak nie zrealizowały, mimo, że wydały na ten cel ogromne pieniądze: tylko w ciągu pierwszego półrocza 2009 ponad 6,5 mld zł, a w latach 2004 – 2009 niemal 30 mld zł.

Zdaniem NIK, wbrew przyjętym przez władze badanych miast założeniom, w żadnym z nich komunikacja miejska nie jest atrakcyjną alternatywą dla poruszania się własnym autem. Jedynie w Krakowie z transportu zbiorowego korzysta dziś o połowę więcej osób niż w 2003 roku. W Gdańsku, Lublinie i Szczecinie liczba ta spadła. W pozostałych miastach wzrost był nieznaczny. Transport szynowy – szczególnie ważny w dużych aglomeracjach – jest w fatalnej kondycji. Oferowane pasażerom tramwaje są przestarzałe i wyeksploatowane: blisko 75 proc. z nich ma ponad 20 lat (w Szczecinie i Gdańsku niemal wszystkie: 149 na 153 i 190 na 204), stan torowisk i trakcji jest coraz gorszy, a długość i gęstość linii zmniejsza się lub pozostaje bez zmian.

Tylko Warszawa i Poznań rozpoczęły budowę parkingów typu „Parkuj i jedź”, zachęcających do korzystania z komunikacji miejskiej. Nowoczesne zintegrowane systemy zarządzania ruchem zaczęto wprowadzać z opóźnieniami w Krakowie, częściowo w Warszawie i Poznaniu. W pozostałych miastach są one w fazie projektów. Jedynie w Warszawie i Krakowie utworzono osobne „buspasy”, dzięki którym autobusy miejskie omijają korki.

Nawet tak niedrogie, a skuteczne i atrakcyjne rozwiązania, jak ścieżki rowerowe w żadnym z kontrolowanych miast nie tworzą ani jednego nieprzerwanego ciągu komunikacyjnego, czyli takiego, który np. łączy jeden kraniec miasta z drugim.

Tyle NIK. Nic dodać, nic ująć. Czy pozostaje nam jedynie się załamać?

Jacek Krzemiński