Osiedle: jak oszczędzać energię – odcinek 3

Na każdym osiedlu kluczowa sprawa to system grzewczy. Jeśli jest stary, to zazwyczaj marnuje dużo energii. Jego unowocześnienie bądź wymiana powinna być nieodłącznym elementem termomodernizacji budynku.

Jeszcze dziś deweloperzy i spółdzielnie powszechnie budują bloki z własnymi kotłowniami gazowymi. Kiedyś było to całkiem dobre rozwiązanie, ale gaz tak podrożał, że opłaty za ogrzewanie w takich budynkach mogą być naprawdę słone. Dlatego warto rozważyć podłączenie się do miejskiej sieci ciepłowniczej, do której trafia ciepła woda ogrzana w zbiorczej kotłowni, ciepłowni albo elektrociepłowni, korzystających na ogół z węgla.

W nowo budowanych blokach instalacja grzewcza musi być tak zaprojektowana, by można było zamontować w każdym mieszkaniu licznik ciepła – urządzenie, dzięki któremu płacimy tylko za to ciepło, które zużyjemy.

Nawet jeśli mieszkamy w niedawno oddanym budynku i nie mamy ciepłomierza, możemy go założyć.

Większość polskich osiedli to wciąż bloki z wielkiej płyty z czasów komuny. W latach 80. XX wieku w ramach programu dotacji z budżetu państwa na ocieplanie budynków okładano styropianem setki bloków w całej Polsce, warstwą o grubości jedynie 5–6 centymetrów. Z budynków ocieplonych w ten sposób wciąż ucieka za dużo ciepła i szybciej niszczeją elewacje. Tak zaizolowane ściany nie tylko pękają, pokrywają glonami i grzybami, ale coraz częściej warstwa styropianu wraz z tynkiem odpada od ścian.

Na szczęście technika idzie wielkimi krokami do przodu. Jest już w Polsce technologia, która pozwala – zamiast zrywać stare, zbyt cienkie ocieplenie – wzmacniać jego przyczepność do ściany i nakładać na nie nową warstwę styropianu.

Doraźne sposoby na mniejsze rachunki za ogrzewanie w bloku z wielkiej płyty są tylko dwa. Pierwszy to mobilizowanie władz spółdzielni czy wspólnoty mieszkaniowej do przeprowadzenia termomodernizacji budynku, przykręcanie grzejników na klatkach schodowych i wymiana na nich nieszczelnych okien.

Druga metoda to montaż tzw. podzielników ciepła, które zastępują ciepłomierze i też mają umożliwić lokatorom rozliczanie się na zasadzie: płacę tylko tyle, ile zużywam.

Podzielniki, montowane na kaloryferach, nie są klasycznymi ciepłomierzami, ale umożliwiają wyliczenie, za pomocą programów komputerowych, ile ciepła zużyliśmy.