Dom: jak oszczędzać energię – odcinek 2

Dom pasywny to taki, który prawie nie zużywa gazu, oleju opałowego, węgla czy prądu do ogrzewania. Jak to osiągnąć?

Budynek musi mieć zwartą, prostą bryłę. Każde połączenie konstrukcyjne (np. ścian zewnętrznych z fundamentem i stropami) przepuszcza dużo ciepła. Dom pasywny nie musi być brzydkim klockiem z płaskim dachem, bo taka bryła jest najbardziej zwarta.

Dom musi mieć jedną ze ścian skierowaną wprost na południe. Ta ściana powinna być w większości przeszklona. W ten sposób dom dzięki energii słonecznej sam się nagrzewa. W nocy okna od południowej strony trzeba zasłaniać roletami, bo im zimniej na zewnątrz, tym więcej ciepła ucieka przez szyby.

Izolować budynek – ściany obłożyć styropianem o grubości 30 cm, a dach nawet 40-centymetrową warstwą wełny mineralnej. Zamontować szczelne drzwi i energooszczędne okna, to znaczy takie, które mają potrójne szyby.

Budowanie domu pasywnego, osadzanie w nim okien, drzwi, musi być bardzo dokładne i wymaga niestandardowych technologii. Dla przykładu: budynek wymaga ścian budowanych nie z cegieł, ale wylewanych.

Każdy budynek ze względu na swoją szczelność, musi być wyposażony w wentylację mechaniczną, która wymienia powietrze w mieszkaniu dużo sprawniej i szybciej niż wentylacja grawitacyjna. Do mechanicznej instalacji wentylacyjnej obowiązkowo dołączany jest w budynku pasywnym rekuperator, który odzyskuje nawet 90 proc. ciepła z uchodzącego na zewnątrz powietrza. Kolejnym źródłem energii w takim domu jest tzw. pompa ciepła, która wykorzystuje fakt, że pod ziemią im głębiej, tym cieplej.

Właściciel takiego domu nie tylko wydaje mniej na ogrzewanie, ale także na rachunki za ciepłą wodę do mycia. Podgrzewają ją niemal za darmo kolektory słoneczne i pompa ciepła. Druga strona medalu to wyższe niż w przypadku budownictwa tradycyjnego koszty budowy. Ta różnica jest coraz mniejsza. Do niedawna wynosiła w Polsce ok. 30 proc. Dziś to już tylko 15 – 20 proc.