Polecamy „straszną” galerię

Tegoroczne wielkie liczenie nietoperzy w Międzyrzeckim Rejonie Umocnionym prowadziło dziesięć sześcioosobowych zespołów. Tę spektakularną akcję po raz dziewiąty zorganizowała grupa chiropterologów z Polski i Europy pod przewodnictwem dr Tomasza Kokurewicza z Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu.

W naszej galerii można obejrzeć świetne zdjęcia z tego niezwykłego przedsięwzięcia – zapraszamy.

Międzyrzecki Rejon Umocniony (MRU) jest największym i najlepiej poznanym zimowiskiem nietoperzy w Polsce (zimuje tu 12 gatunków). Ufundowany przez Hitlera system umocnień to gigantyczny „ciepły hotel” dla tych ssaków. W systemie podziemnych korytarzy o długości ponad 32 km, leżących na głębokości 40 metrów wilgotność, panuje idealna dla nietoperzy temperatura (waha się od 0 do 10 stopni). I dzięki temu każdy z zimujących tu gatunków może znaleźć właściwe optimum.

W 1980 roku w części podziemi utworzono rezerwat „Nietoperek”, w 1998 roku powołano rezerwat „Nietoperek II” obejmując ochroną całe MRU. W grudniu 2009 roku zakończyły się prace nad Planem Ochrony dla Obszaru Natura 2000 „Nietoperek”. Po zatwierdzeniu przez Ministra Środowiska i Generalną Dyrekcję Środowiska Komisji Europejskiej będzie to pierwszy w Polsce nietoperzowy obszar Natura 2000. Można uznać, że to bezpośrednia zasługa jednego gatunku – nocka dużego, który jest wymieniony w załączniku II Dyrektywy Siedliskowej UE będącej podstawą sieci Natura 2000. Tak się składa, że nocek duży dominuje pod względem liczebności wśród nietoperzy zimujących w MRU. Jest to także największa w Polsce kolonia lęgowa tego gatunku. Poza nockiem dużym w systemie podziemnych bunkrów można spotkać także między innymi nietoperze takich gatunków jak: mopek, nocek rudy, nocek Natterera, czy gacek szary.

W celu uzyskania wiarygodnych wyników i aby jak najkrócej niepokoić zwierzęta, liczenie jest przeprowadzane w ciągu jednego dnia. Rozpoznawanie poszczególnych gatunków przeprowadzane jest na podstawie zewnętrznych cech anatomicznych i wymaga udziału specjalistów potrafiących w sposób jednoznaczny oznaczać gatunki o podobnym pokroju np. nocek rudy i nocek łydkowłosy. Ponieważ hibernujących zwierząt nie można dotykać stosuje się aparaty fotograficzne, lornetki oraz specjalne lusterka by rozpoznać osobniki wiszące wysoko pod sklepieniem korytarzy lub ukrywające się w szczelinach ścian.

W tym roku doliczono się 31 100 osobników. To spadek w porównaniu z wynikami uzyskanymi w poprzednich latach: 34 127 (2009), 37 693 (2008). Zmniejszenie liczebności zimujących nietoperzy może świadczyć o pogorszeniu się letnich siedlisk lub o niekorzystnych zmianach mikroklimatycznych na obszarze MRU.